Translate on my blog

Τετάρτη, 10 Μαΐου 2017

Σαράνσκ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Σαράνσκ
Saransk from Ferris wheel.JPG
Flag of Saransk.svgCoat of Arms of Saransk.svg
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
ΧώραΡωσία Ρωσία
ΠεριφέρειαΔημοκρατία της Μορδοβίας
 • ΔήμαρχοςQ16708323
Έκταση383 χλμ²
Υψόμετρο160 μ
Πληθυσμός297.415 (2010)
Ταχυδρομικός κώδικας430xxx
Ιστοσελίδαwww.adm-saransk.ru
Το Σαράνσκ (ρωσικά: Саранск) είναι πρωτεύουσα της Δημοκρατίας της ΜορδοβίαςΡωσία, καθώς και το οικονομικό της κέντρο. Βρίσκεται στην πεδιάδα του Βόλγα, στη συμβολή των ποταμών Σαράνκα και Ινσάρ, περίπου 630 χιλιόμετρα ανατολικά της Μόσχας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, έχει 297.415 κατοίκους. Στις προηγούμενες απογραφές είχε 304.866 (2002) και 312.128 (1989) κατοίκους. Θα είναι μια από τις πόλεις που θα φιλοξενήσουν το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2018.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ίδρυση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Σαράνσκ ιδρύθηκε το 1641[1] ως οχυρό στα νοτιοανατολικά όρια του βασιλείου της Ρωσίας, τμήμα μιας μεγάλης σειράς φρουρίων τα οποία κατασκευάστηκαν από το 1638 μέχρι το 1653 και εκτείνονταν από το Μπέλγκοροντ μέχρι το Σιμπίρσκ.[2] Το οχυρό βρισκόταν ψηλά στην αριστερή όχθη του Ινσάρ, κοντά στη συμβολή με τον ποταμό Σαρλάι (σύγχρονο Σαράνκα). Το όνομά τους προέρχεται από τη λέξη σάραχ, η οποία σημαίνει βάλτος και αντικατοπτρίζει τις γεωγραφικές συνθήκες της περιοχής.[3] Οι πρώτοι κάτοικοι του οχυρού ήταν οι Κοζάκοι, οι στρελτσί και οι Πουσκάρι, οι οποίοι μεταφέρθηκαν από κοντινές πόλεις, καθώς ο πληθυσμός των κοντινών χωριών (Ρώσοι, Ερζιανοί, Μόκσα και Τατάροι).
Η παλαιότερη περιγραφή του οχυρού χρονολογείται από το 1703. Ήταν ξύλινο, με ισχυρούς τοίχους από βελανιδιά και σχεδόν τετράγωνο σχήμα. Στις γωνίες ορθώνονταν τέσσερις εξάγωνοι πύργοι ύψους 16 μέτρων και διαμέτρου 8, με θέσεις για την τοποθέτηση όπλων. Άλλοι τέσσερις τετράγωνοι πύργοι βρίσκονταν στη μεσότητα των τειχών. Ο ένατος βρισκόταν στο κέντρο του οχυρού (σε περίπτωση που ο εχθρός κατάφερνε να εισχωρήσει) και λειτουργούσε ως αποθήκη πυρομαχικών. Από όλες τις πλευρές, το οχυρό περιβαλλόταν από χωμάτινο προμαχώνα, στην εξωτερική πλευρά του οποίου είχαν σκαφτεί βαθιές τάφροι. Μέσα στο οχυρό βρίσκονταν αποθήκες, στάβλοι και διάφορα δημόσια κτίρια, και γύρω του είχε αναπτυχθεί οικισμός.[2]

Αυτοκρατορική Ρωσία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1651, το Σαράνσκ έγινε διοικητικό κέντρο του Ουγιέζντ του Σαράνσκ και άρχισε να αποκαλείται πόλη. Απέκτησε επίσημα το καθεστώς πόλης το 1780.[4] Το φθινόπωρο του 1670, τάγματα του Στεπάν Ράζιν υπό την ηγεσία του Μιχαήλ Χαριτόνοφ κατέλαβαν την πόλη και τη μετέτρεψαν σε κέντρο τους, το οποίο παρείχε τροφή και όπλα στο Ράζιν. Το Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου, τα τσαρικά στρατεύματα κατέλαβαν το Σαράνσκ ύστερα από πολλαπλές προσπάθειες, και ο Ράζιν εκδιώχθηκε. Μέχρι το τέλος του 17ου αιώνα, το Σαράνσκ είχε περισσότερους από 4.000 κατοίκους.[2]
Το 1708, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Πέτρου Α΄, το Επαρχιακό Γραφείο αντικαταστάθηκε από τον Κυβερνήτη και η Ρωσική Αυτοκρατορία χωρίστηκε σε 8 μεγάλες επαρχίες. Το Σαράνσκ αρχικά βρέθηκε στην επαρχία Αζόφ, αλλά ήδη από το 1709 είχε μεταφερθεί στην επαρχία Αστραχάν. Το 1719, οι αχανείς επαρχίες χωρίστηκαν σε μικρότερες επαρχίες και κυβερνεία. Το Σαράνσκ εντάχθηκε στην επαρχία Πένζα του κυβερνείου του Καζάν.[2] Η πόλη σταδιακά έχασε τη στρατιωτική σημασία και αναδείχθηκε σε εμπορικό κέντρο. Το 1785, η Αικατερίνη Β΄ ενέκρινε το πολεοδομικό σχέδιο ανακατασκευής του Σαράνσκ.[5] Στις αρχές του 19ου αιώνα, ο πληθυσμός του Σαράνσκ είχε φτάσει τους 7.400 κατοίκους.[2]
Η πόλη καταστράφηκε τρεις φορές από πυρκαγιές, το 1817, 1851 και 1869.[6] Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα στην πόλη ιδρύθηκαν μια σχολή ζωγραφικής, τράπεζα, σταθμός παραγωγής ενέργειας και δύο δημόσιες βιβλιοθήκες. Η πόλη στα τέλη του 19ου αιώνα είχε περισσότερους από 14.000 κατοίκους.[2] Το 1893, ο σιδηρόδρομος ο οποίος ένωσε τη Μόσχα με το Καζάν πέρασε από το Σαράνσκ. Αν και η οικονομική και πολιτική ζωή της πόλης αναπτύχθηκε, δεν εξελίχθηκε σε μείζον βιομηχανικό κέντρο και ο αγροτικός τομέας συνέχισε να κυριαρχεί.

Σοβιετική Ρωσία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η βιομηχανική παραγωγή της πόλης γνώρισε έντονη ανάπτυξη, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, με τη δημιουργία εργοστασίων τα οποία παρήγαγαν τρόφιμα, πυρομαχικά, στολές και οχήματα για το στρατό. Ακόμη και σήμερα λειτουργούν στη πόλη εργοστάσια τα οποία παράγουν μηχανήματα, ηλεκτρικό εξοπλισμό και άλλα καταναλωτικά αγαθά. Το 1957 ιδρύθηκε στην πόλη πανεπιστήμιο.[7]

Αδελφοποιημένες πόλεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Σαράνσκ έχει αδελφοποιηθεί με τις εξής πόλεις:[8]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Άλμα πάνω Год основания Саранска указан в книге обер-секретаря Российского сената И. К. Кириллова «Цветущее состояние Всероссийского государства», написанной в 1726—1727 годах: «Саранск, город деревянной рубленой, построен во 149-м (1641) году, но токмо ныне от ветхости обвалился, стоит на горе при реке Инзаре, а сквозь того города течёт река Саранка».
  2. ↑ Άλμα πάνω, στο:2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Редкол.: Клеянкин А. В., Жиганов М.Ф., Жочкин Н. М. и др (1985). Саранск: Историко-экономический очерк. Σαράνσκ: Мордов. кн. изд-во.
  3. Άλμα πάνω Поспелов Е. М. (2008). Географические названия России: топонимический словарь. АСТ: Астрель, σελ. 388.
  4. Άλμα πάνω Куклин В. Н. (1983). Биографии саранских улиц. Σαράνσκ: Мордов. кн. изд-во, σελ. 9.
  5. Άλμα πάνω сост. Н. С. Крутов, Е. М. Голубчик, С. С. Маркова (2005). Всё о Мордовии: Энциклопедический справочник. Σαράνσκ: Мордов. кн. изд-во. ISBN 5-7595-1662-0.
  6. Άλμα πάνω Воронин И. Д. (1961). Саранск. Мордов. кн. изд-во, σελ. 268.
  7. Άλμα πάνω «Saransk»Encyclopædia Britannica. Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2017.
  8. Άλμα πάνω http://adm-saransk.ru/saransk/

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα