Translate on my blog

Σάββατο, 26 Δεκεμβρίου 2015

Ανακωχή των Χριστουγέννων

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Βρετανικά και Γερμανικά στρατεύματα συναντώνται στηνουδέτερη ζώνη κατά τη διάρκεια της ανεπίσημης εκεχειρίας.
Η Ανακωχή των Χριστουγέννων ήταν μια σειρά από εκτεταμένες ανεπίσημες εκεχειρίες που έλαβαν χώρα στο Δυτικό Μέτωπο στις γιορτές των Χριστουγέννων του 1914 κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Κατά τη διάρκεια της βδομάδας πριν από τα Χριστούγεννα, Γερμανοί και Βρετανοί στρατιώτες άρχισαν να ανταλλάσσουν γιορτινές ευχές και τραγούδια ανάμεσα στα χαρακώματά τους. Σε μερικές περιπτώσεις η ένταση ελαττώθηκε σε βαθμό που οι στρατιώτες περπατούσαν απέναντι για να κουβεντιάσουν με τους αντιπάλους τους και να τους δώσουν δώρα. Την παραμονή και ανήμερα των Χριστουγέννων πολλοί στρατιώτες και από τις δυο πλευρές — καθώς και, σε μικρότερο βαθμό, Γαλλικές μονάδες — επιχείρησαν με δική τους πρωτοβουλία στην ουδέτερη ζώνη κάνοντας παρέα μεταξύ τους και ανταλλάσσοντας τρόφιμα και ενθύμια. Παράλληλα έγιναν κοινές κηδείες, ενώ σε πολλές από τις συναντήσεις οι αντίπαλοι στρατιώτες τραγούδησαν μαζί τα κάλαντα ή έπαιξαν μεταξύ τους ποδόσφαιρο.[1]
Η ανακωχή θεωρείται μια συμβολική στιγμή ανθρωπισμού και ειρήνης μέσα σε μια από τις πιο βίαιες περιόδους της σύγχρονης ιστορίας. Δεν έλαβε χώρα παντού· σε κάποιες περιοχές του μετώπου οι μάχες συνεχίστηκαν όλη την ημέρα, ενώ σε άλλες απλώς οι δυο πλευρές συνεννοήθηκαν για την αποκομιδή των νεκρών. Την επόμενη χρονιά τα Χριστούγεννα μερικές μονάδες οργάνωσαν ξανά εκεχειρία με τους αντιπάλους, αλλά αυτό το φαινόμενο δεν ήταν τόσο εκτεταμένο όσο το 1914. Αυτό οφείλονταν μερικώς στις αυστηρές εντολές από τους ανωτέρους και των δύο πλευρών που απαγόρευαν αυτό το συγχρωτισμό. Το 1916, μετά από τις χωρίς προηγούμενο αιματηρές μάχες του Σομμ και του Βερτνέν και την εκτεταμένη χρήση χημικών όπλων, όλο και περισσότερο οι στρατιώτες και των δύο πλευρών θεωρούσαν τους αντιπάλους τους ως υπάνθρωπους και έτσι δεν έγιναν απόπειρες για άλλες τέτοιες εκεχειρίες.
Ένας σταυρός στο Βέλγιο (Saint-Yvon - Ploegsteert; Comines-Warneton) που τοποθετήθηκε το 1999 ως μνημείο της Ανακωχής των Χριστουγέννων. Το κείμενο γράφει:
1914 – The Khaki Chum's Christmas Truce – 1999 – 85 Years – Lest We Forget (Η ανακωχή των φιλαράκων με το χακί — 1999 — 85 χρόνια — για θυμόμαστε)
Κατά τα πρώτα χρόνια του στατικού πολέμου των χαρακωμάτων οι εκεχειρίες δεν περιορίζονταν στην περίοδο των Χριστουγέννων, αντανακλώντας την αναπτυσσόμενη διάθεση να κοιτάζει κάθε πλευρά τη δουλειά της (live and let live). Έτσι αντίπαλες μονάδες πεζικού που βρίσκονταν κοντά η μια στην άλλη απέφευγαν υπερβολικά βίαιες συμπεριφορές, συγχρωτίζονταν μεταξύ τους, συζητώντας ή ανταλλάσσοντας τσιγάρα. Σε μερικούς τομείς συμφωνήθηκαν περιστασιακά εκεχειρίες για να μπορέσουν οι στρατιώτες να μεταβούν ανάμεσα στις δυο γραμμές και να συλλέξουν τους τραυματίες και τους νεκρούς, ενώ σε άλλους υπήρχε σιωπηρή συμφωνία να μην ανταλλάσσονται πυροβολισμοί όταν οι άνδρες ξεκουράζονταν, ασκούνταν, η δούλευαν, πλήρως ορατοί στον εχθρό. Οι εκεχειρίες των Χριστουγέννων είναι αξιοσημείωτες λόγω του μεγάλου αριθμού των ανδρών που συμμετείχαν και του βαθμού της συμμετοχής — ακόμα και στους πιο ειρηνικούς τομείς ήταν ασυνήθιστο να δει κανείς δεκάδες αντιπάλους να βρίσκονται μαζί στο φως της ημέρας.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Άλμα πάνω Eksteins, Modris. The Rites of Spring. 2000. New York, NY: Mariner Books. p. 113.ISBN 978-0395937587'

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Brown, Malcolm (2004). 1914: The Men Who Went to War. London: Sidgwick & Jackson. ISBN 0-283-07323-3.
  • Brown, Malcolm, επιμ. (2007). Meetings in No man's Land: Christmas 1914 and Fraternization in the Great War. London: Constable.ISBN 978-1-84529-513-4. Originally published in French as Freres des Tranchees, 2005; containing:
  • Dunn, Captain J. C. (1994). The war the Infantry Knew 1914–1919: A Chronicle of Service in France and Belgium. London: Abacus.ISBN 0-349-10635-5.
  • Weintraub, Stanley (2001). Silent Night: The Story of the World War I Christmas truce. London: Pocket. ISBN 0-684-86622-6.

Πρόσθετες πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Brown, Malcolm; Seaton, Shirley (1984). Christmas Truce: The Western Front, 1914. New York: Hippocrene Books. ISBN 0436071029.
  • Michael, Jurgs (2005). Der kleine Frieden im Gro?en Krieg: Westfront 1914: als Deutsche, Franzosen und Briten gemeinsam Weihnachten feierten. Munchen: Goldmann. ISBN 3442153034.
  • Snow, Michael (2009). Oh Holy Night: The Peace of 1914ISBN 9781616230807.
  • Weintraub, Stanley (2002). Silent Night: The Story of the World War I Christmas Truce. New York: Plume. ISBN 9780452283671.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Christmas truce της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).

Τετάρτη, 23 Δεκεμβρίου 2015

Τεχεράνη

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Τεχεράνη (تهران)
Έμβλημα
Χάρτης
Τεχεράνη (تهران) στον χάρτη: Ιράν
Τεχεράνη (تهران)
Πληροφορίες
ΧώραΙράν Ιράν
ΕπαρχίαΤεχεράνη
Πληθυσμός9.110.347 (2010)
Έκταση716,9 km²
Υψόμετρο1.191 m
ΔήμαρχοςΜοχάμεντ Μπαγέρ Γαλιμπάφ
Δικτυακός τόποςtehran.ir
Η Τεχεράνη είναι η μεγαλύτερη πόλη και πρωτεύουσα του Ιράν. Βρίσκεται στο κέντρο περίπου της χώρας, 112 χλμ. νότια τηςΚασπίας θάλασσας. Το μητροπολιτικό συγκρότημα το 2004 ξεπέρασε τον πληθυσμό των 12 εκατομμυρίων κατοίκων [1]. Βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 1.200 μέτρων πάνω από το επίπεδο της θάλασσας στις πλαγιές της οροσειράς Αλμπόρζ. Η ονομασία της πόλης προέρχεται από το αρχαίο περσικό teh, που σημαίνει «θερμό» και τη λέξη ran, δηλαδή «τόπος».
Η Τεχεράνη είναι σήμερα ένα σύγχρονο και σημαντικό βιομηχανικό, πνευματικό και εμπορικό κέντρο. Οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί οργανισμοί βρίσκονται συγκεντρωμένοι στην Τεχεράνη. Στην πόλη βρίσκεται ακόμα σημαντικός αριθμός βιομηχανιών - που αποτελούν το 1/4 των βιομηχανικών συγκροτημάτων ολόκληρης της χώρας - στους τομείς ειδών διατροφής, υφαντουργίας, μηχανουργίας, χημικών προϊόντων, ξυλείας, υαλουργίας κ.ά. Από τα μνημεία τα πιο αξιόλογα είναι το ανάκτορο Γκιουλιστάν, το κοινοβούλιο, το Μαρμάρινο Ανάκτορο κ.ά.
Η πόλη διαθέτει σύγχρονους αυτοκινητόδρομους και δίκτυο μετρό 120 χλμ. και τεσσάρων γραμμών (άλλες δύο είναι υπό κατασκευή). Λειτουργούν δύο διεθνή αεροδρόμια (το Μεχραμπάντ και το πιο σύγχρονο Ιμάμ Χομεϊνί). Χαρακτηρίζεται από ξηρό κλίμα, όπως και αρκετές ακόμα περιοχές του Ιράν. Ετησίως, η μέση θερμοκρασία είναι 17 βαθμοί Κελσίου με ακραίες τιμές που μπορούν να φτάσουν τους 43 ή -15 βαθμούς τους καλοκαιρινούς ή χειμερινούς μήνες αντίστοιχα[2].
Η πρώτη αναφορά στην Τεχεράνη συναντάται σε χρονικό του 11ου αιώνα, στο οποίο περιγράφεται ως μικρό χωριό βόρεια του Ρέι (Rayy), που αποτελεί σήμερα προάστιο της Τεχεράνης[2]. Αναπτύχθηκε ραγδαία και το 13ο αιώνα αποτελούσε ήδη σημαντική εμπορική πόλη. Κατά περιόδους υπήρξε τόπος διαμονής των αυτοκρατόρων της δυναστείας των Σαφαβιδών. Το1788 έγινε πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας και τότε κτίστηκαν δύο τείχη γύρω από το αυτοκρατορικό μέγαρο και την πόλη. Κατά τα χρόνια 1796-1833, η Τεχεράνη πήρε χαρακτήρα της πρωτεύουσας και στολίστηκε με ανάκτορα, όπως του Γκιουλιστάν, με διάφορα τεμένη και με πολυάριθμα μνημεία. Συγχρόνως, ο πληθυσμός της πολλαπλασιάστηκε. Ένα μεγάλο πρόγραμμα εκσυγχρονισμού της πόλης, στα τέλη του 19ου αιώνα, μεταμόρφωσαν την πρωτεύουσα, η οποία επεκτάθηκε σημαντικά, ενώ παράλληλα χτίστηκαν νέα τείχη, δρόμοι και κτίρια. Τη σύγχρονη όμως όψη την απέκτησε με τον Ρεζά Χαν (1921-41), τον ηγέτη της δυναστείας Παχλεβί (1925-79). Επί των ημερών του, τα τείχη, οι παλιές πύλες και ολόκληρες συνοικίες εξαφανίστηκαν και τη θέση τους πήραν εκτεταμένες πλατείες και μεγάλοι δεντροφυτεμένοι δρόμοι. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκόσμιου πολέμου, από 28 Νοεμβρίου ως 1 Δεκεμβρίου 1943, έγινε στην Τεχεράνη η πρώτη διάσκεψη των Συμμάχων, στην οποία πήραν μέρος οΤσώρτσιλ, ο Ρούσβελτ και ο Στάλιν. Εκεί υπογράφηκε διακήρυξη γνωστή με το όνομα «Διακήρυξη της Τεχεράνης».
Στα μέσα της δεκαετίας του 1980, κατά τη διάρκεια του πολέμου του Ιράν με το Ιράκ, παράκμασε οικονομικά αντιμετωπίζοντας παράλληλα φυσικές φθορές. Η ανάπτυξη της πόλης επιταχύνθηκε ξανά στη δεκαετία του 1990, μετά το πέρας του πολέμου, με τους προέδρους Χασεμί Ραφσαντζανί και Μοχαμάντ Χατάμι να προωθούν οικονομικές και πολιτικές μεταρρυθμίσεις. Η αυξημένη κυκλοφορία οχημάτων αλλά και η χρήση ορυκτών καυσίμων από τις βιομηχανίες οδήγησαν σε υποβάθμιση του περιβάλλοντος. Η Τεχεράνη συγκαταλέγεται σήμερα στις πόλεις με τα μεγαλύτερα κυκλοφοριακά προβλήματα[3].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Άλμα πάνω «Social Situation - Tehran». Επίσημη ιστοσελίδα Τεχεράνης. Ανακτήθηκε στις 2011-02-15.
  2. ↑ Άλμα πάνω, στο:2,0 2,1 "Tehrān." Encyclopædia Britannica. Encyclopædia Britannica Online
  3. Άλμα πάνω Historical Dictionary of Iran (2007), σελ. 328

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • λήμμα «Tehran», Historical Dictionary of Iran, The Scarecrow Press, β' εκδ. 2007
  • "Tehrān." Encyclopædia Britannica. Encyclopædia Britannica Online. Encyclopædia Britannica Inc., 2012. Web. 29 Mar. 2012. <http://www.britannica.com/EBchecked/topic/585619/Tehran>.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Wiktionary logo
Το Βικιλεξικό έχει σχετικό λήμμα:
Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα

 LP Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το αντίστοιχο λήμμα της Live-Pedia. (ιστορικό).
Η εισαγωγή του κειμένου της Livepedia στη Βικιπαίδεια έγινε πριν την 1η Νοεμβρίου 2008, συνεπώς ισχύει η διπλή αδειοδότηση υπό την άδεια CC-BY-SA 3.0 και την GFDL.