Translate on my blog

Δευτέρα, 5 Οκτωβρίου 2015

Λακ Λονγκ Κουάν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ο Λακ Λόνγκ Κουάν (κυριολεκτικά "Δράκοντας Λόρδος του Λακ"; επίσης ως Χούνγκ Χιέν Βουόνγκ) είναι ο δεύτερος βασιλέας της δυναστείας Χόνγκ Μπάνγκ του αρχαίουΒιετνάμ (γνωστό τότε ως Βάν Λάνγκ και πριν ως Ξιχ Κούι). Ο Κουάν ήταν ο γιος και ο μόνος διάδοχος του βασιλέα Ντουόνγκ Βουόνγκ (ο πρώτος βασιλιάς των Χούνγκ) που κυβέρνησε το Ξιχ Κούι. Εκτιμάται ότι έγινε βασιλιάς το έτος 2793 π.Χ.
Σήμερα,η ζωή του έχει δημιουργήσει πολλούς θρύλους. Η σύζυγος του, Άου Κο, γέννησε 100 αυγά με τα οποία γεννήθηκαν 100 παιδιά, με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν τα σημερινά 100 βιετναμέζικα οικογενειακά ονόματα. Μια μέρα, ο βασιλιάς, ταξίδεψε μέσω θαλάσσης με τα μισά παιδιά, ενώ η σύζυγος του πήγε στην ορεινή περιοχή με τα άλλα 50 παιδιά που είχαν απομείνει. Ο μεγαλύτερος γιος, που ακολούθησε την μητέρα του,[1] αργότερα έγινε ο διάδοχός του.[2][3]

Γενεαλογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο πατέρας του Λακ Λόνγκ Κουάν ήταν ο Κινχ Ντουόνγκ Βουόνγκ.[4]

Στην βιετναμική βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα βιβλία Đại Việt sử ký toàn thư (του 15ου αιώνα) και το Lĩnh Nam chích quái (του 14ου αιώνα) αναφέρονται στον θρύλο της Άου Κο.[5]

Μεταθανάτιες τιμές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι περισσότερες πόλεις του Βιετνάμ έχουν κύριες οδούς που έχουν το όνομά του.[6] Ο ίδιος προώθησε την εκπαίδευση,[7] και είναι σε μερικές μορφές της λαικής θρησκευτική πίστης είναι θεός.[8][9]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Άλμα πάνω Ngô Thì Sĩ, Việt sử Tiêu án]
  2. Άλμα πάνω Roseane M Santos An Unashamed Defense of Coffee - Page 268 2009 "A Vietnamese myth claims that the Vietnamese people of various tribes were born outside the womb following the marriage of Lạc Long Quân (Dragon Chief) and Âu Cơ (the Fairy), but Vietnamese historians consider the Dong Son civilization .
  3. Άλμα πάνω Nghia M. Vo Saigon: A History 2011 -- Page 285 "According to legend, King Lạc Long Quân wed fairy Âu Cơ who gave him 100 children.
  4. Άλμα πάνω Keith Weller Taylor: The Birth of Vietnam.
  5. Άλμα πάνω Keith Weller Taylor: The Birth of Vietnam.
  6. Άλμα πάνω Vietnam Country Map. Periplus Travel Maps. 2002–03. ISBN 0-7946-0070-0.
  7. Άλμα πάνω Marie-Carine Lall, Edward Vickers - Education As a Political Tool in Asia - Page 143 2009 "'Vietnamese-ness'.
  8. Άλμα πάνω Andrea Lauser, Kirsten W. Endres - Engaging the Spirit World: Popular Beliefs and Practices in Modern Vietnam 2012 - Page 93 "of the Water Palace are linked to the mythical foundation of the country and they are considered to be descendants of the Dragon King of Động Đình, father of the mythic founder of the country, Lạc Long Quân.
  9. Άλμα πάνω Philip Taylor Modernity and Re-Enchantment: Religion in Post-Revolutionary Vietnam Page 68 2007 "According to legend, all Vietnamese people can trace their ancestry back to the marriage of the dragon father Lạc Long Quân and the fairy mother Âu Cơ.

Σημαία του Μαυροβουνίου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
FIAV 111111.svg Η σημαία του Μαυροβουνίου, από το 2004 ως σήμερα)
Η σημαία του Μαυροβουνίου καθιερώθηκε στις 12 Ιουλίου 2004 από το Κοινοβούλιο της χώρας. Αποτελείται από το εθνόσημο του Μαυροβουνίου. Το πανό είναι κόκκινο και έχει στο κέντρο του έναν δικέφαλο αετό.
Το εθνόσημο του Μαυροβουνίου προέρχεται από αυτό του Βασιλέα Νικολάου Α΄. Τα κυριλλικά αρχικά НІ (δηλ. NI) του Βασιλέα Νικολάου Α΄ δεν υπάρχουν στη σημερινή σημαία.

Προηγούμενες σημαίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την περίοδο από το 1944 μέχρι το 1993, οπότε άλλαξε το γαλάζιο χρώμα στο παραδοσιακό ανοικτό χρώμα και ο λόγος της σημαίας μεταβλήθηκε σε 1:3 αντί 2:3. η σημαία του Μαυροβουνίου ήταν ίδια με αυτήν της Σερβίας. Η σημαία αυτή βασίστηκε στην παλαιά σημαία του Μαυροβουνίου.
Μέχρι το 1992, οπότε το Μαυροβούνιο ήταν τμήμα της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας, η σημαία είχε ένα κόκκινο αστέρι στο κέντρο της.
Έπειτα από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, το ανεξάρτητο Μαυροβούνιο, όπως και πολλά άλλα βαλκανικά κράτη αποτέλεσε τμήμα του Βασιλείου των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων , το οποίο αργότερα μετονομάστηκε σε Γιουγκοσλαβία και δεν είχε δική του σημαία. Η Γιουγκοσλαβία διαλύθηκε από τις Δυνάμεις του Άξονα στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και η κατ' όνομα ανεξάρτητη χώρα, το Μαυροβούνιο, καταλήφθηκε από την Ιταλία και ξανά ύψωσε την τρίχρωμη σημαία με τα χρώματα κόκκινομπλε και λευκό, σύμβολα της σλαβικής ενότητας, από το 1941 μέχρι το Νοέμβριο του 1943.
Παλιά σημαία, σε χρήση όταν το Μαυροβούνιο ήταν Πριγκιπάτο
Την εποχή που το Μαυροβούνιο ήταν Πριγκιπάτο, χρησιμοποιούσε συχνότατα μια κόκκινη σημαία με χρυσές άκρες και έναν ακτινοβολούντα χρυσό σταυρό του Αγίου Γεωργίου (προστάτης άγιος του Μαυροβουνίου) στο μέσο.

Πινακοθήκη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Flag of Montenegro της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).

Μαίρη Ουίλι Άρβιν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Η Μαίρη Ουίλι Άρβιν Margaret (Margaret (Mary) Willie Arvin, 21  Απριλίου 1879 - 9 Σεπτεμβρίου 1947) ήταν μια νοσοκόμα από το Χέντερσον, Κεντάκι, η οποία υπηρέτησε στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο στη Γαλλία, σε ένα Βρετανικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο, και ήταν μία από τις λίγες γυναίκες που τιμήθηκε από και τις τρεις σημαντικότερες σύμμαχες χώρες, τη Γαλλία, τη Βρετανία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Άρβιν ήταν η πιο παρασημοφορεμένη γυναίκα βετεράνος που υπηρέτησε στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Τιμήθηκε με το Μετάλλιο Βρετανικός Βασιλικός Ερυθρός Σταυρός (2ος Αναπληρωτής), την αναφορά του Αμερικανικού Στρατού για την εξαιρετικά άξια και διακεκριμένη υπηρεσία (αργότερα αντικαταστάθηκε από μια Πορφυρή Καρδιά), και το γαλλικό Πολεμικό Σταυρό.[1] Η Άρβιν ήταν μία από τις πρώτες γυναίκες που κέρδισαν μια Πορφυρή Καρδιά.[2] Το 2006, η Αρβιν τιμήθηκε από την έκθεση Θυμόμαστε Γυναίκες του Κεντάκι και το πορτρέτο της κρέμεται ως έκθεμα στη ροτόντα του Καπιτωλίου της Πολιτείας του Κεντάκι.[1]

Πρόωρη ζωή και εκπαίδευση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Μάργκαρετ Ουίλι Άρβιν, γνωστή ως Μαίρη, γεννήθηκε στις 21 Απριλίου 1879 από τους Ουίλιαμ και Μπέτι Άρβιν, στο Χέντερσον του Κεντάκι. Η Άρβιν αποφοίτησε από Νοσηλευτική Σχολή του Νοσοκομείου Όουενσμπορο το 1904.[1]  Εργάστηκε ως νοσηλεύτρια στο Μέμφις του Τενεσί.[2]

Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Ιούνιο του 1917, η Άρβιν προσχώρησε στον Αμερικανικό Ερυθρό Σταυρό και τοποθετήθηκε στη Μονάδα Χάρβαρντ, Νοσοκομείο Βάσης #5, νοσοκομειακή μονάδα στελεχωμένη από ιατρούς και νοσηλευτές από το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Χάρβαρντ, στη Βοστώνη, Μασαχουσέτη. Η Μονάδα Χάρβαρντ αναπτύχθηκε για να υποστηρίξει το βρετανικό εκστρατευτικό σώμα στη Γαλλία, και η Αρβιν ενώθηκε με τη μονάδα στο Πα-ντε-Καλέ, Γαλλία, τον Ιούλιο του 1917.[1]
Στις 4 Σεπτεμβρίου 1917, το Νοσοκομείο Βάσης #5 δέχθηκε επίθεση κατά τη διάρκεια της νύχτας επιδρομή από γερμανικά βομβαρδιστικά, και οι πρώτες αμερικανικές απώλειες μάχης του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου ήταν μέλη του Νοσοκομείου Βάσης #5. Η Άρβιν φρόντισε για τους ασθενείς της κατά τη διάρκεια της επίθεσης. Ένας άλλος νυκτερινός βομβαρδισμός συνέβη στις 30 Ιουνίου 1918, στο Νοσοκομείο Βάσης #5. Για την υπηρεσία της η Άρβιν έλαβε επίσημες επιστολές επαίνου από το στρατηγό Τζον Πέρσινγκ.[1]
Σε επιστολή επαίνου, ο στρατηγός John Pershing έγραψε, «Αγαπητή μου Μις Άρβιν: Παρακαλώ δεχθείτε τα θερμά μου συγχαρητήρια και ειλικρινή εκτίμηση για το εξαίρετο έργο που κάνατε το βράδυ της 30ης Ιουνίου 1918, όταν το νοσοκομείο σας ήταν ο στόχος των γερμανικών αεροπορικών βομβών. Η παρουσία του μυαλού και κουράγιου σας στο να ησυχάσετε τους ασθενείς σας, υπό τις περιστάσεις, αξίζει κάθε έπαινο. Είμαι περήφανος που έχω στις Αμερικανικές Εκστρατευτικές Δυνάμεις μια νοσοκόμα του οποίου της οποίας η αφοσίωση στο καθήκον είναι τόσο υψηλού χαρακτήρα όσο του δικού σας».[1]
Για την εξαιρετική δουλειά της, η Αρβιν έλαβε το γαλλικό Croix de Guerre (Πολεμικό Σταυρό).[1]
Στις 11 του Νοέμβρη του 1918 ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος τελείωσε, και έως το Μάρτιο 1919 η Άρβιν ήταν πίσω στην πατρίδα της στο Χέντερσον, Κεντάκι. Τον Απρίλιο έλαβε αναφορά του Στρατού των Ηνωμένων Πολιτειών για την εξαιρετικά άξια και διακεκριμένη υπηρεσία από τον Στρατηγό Πέρσινγκ. Κατά τη διάρκεια τελετής που πραγματοποιήθηκε στην Ουάσιγκτον στις 13 Νοεμβρίου 1919, η Αρβιν έλαβε τον βρετανικό Βασιλικό Ερυθρό Σταυρό (2ος Αναπληρωτής) από τον Πρίγκιπα Εδουάρδο. Η Άρβιν είναι μία από τις λίγες αμερικανίδες γυναίκε που τιμήθηκε από και τις τρεις σημαντικότερες σύμμαχες χώρες, τη Γαλλία, τη Βρετανία και τις Ηνωμένες Πολιτείες.[1]
Τον Οκτώβριο 1919 άρχισε να δουλεύει ως κοινωνικός λειτουργός του Ερυθρού Σταυρού στην Χόπκινσβιλ, Κεντάκι.[1]

Ύστερη ζωή και γάμος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Άρβιν μετακόμισε στο Ορλάντο, Φλόριντα, όπου εργάστηκε ως νοσοκόμα σε ένα νοσοκομείο. Στις 28 Μαρτίου 1925, παντρεύτηκε τον Ουίλιαμ Τίλερ, ένα βετεράνο του Α 'Παγκοσμίου Πολέμου και μεσίτη ακινήτων στο Ορλάντο. Και μετά το θάνατό του, το 1932 ξαναπαντρεύτηκε του Ρόμπερτ Σίσονς, άλλο βετεράνο του Α' Παγκοσμίου Πολέμου.[2]

Θάνατος και κληρονομιά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Άρβιν πέθανε στις 9 Σεπτεμβρίου 1947 στο Χέντερσον, Κεντάκι. Θάφτηκε στο Κοιμητήριο Φέρνγουντ στο Χέντερσον. Το 2010, μια ιστορική πλάκα που περιγράφει την υπηρεσία της στην πατρίδα της τοποθετήθηκε δίπλα στον τάφο της στο νεκροταφείο Fernwood.[1]
Το 2006, η Αρβιν επελέγη για να τιμηθεί από την έκθεση Θυμόμαστε Γυναίκες του Κεντάκι και το πορτρέτο της κρέμεται ως έκθεμα στη ροτόντα του Καπιτωλίου της Πολιτείας του Κεντάκι.[1]