Translate on my blog

Τρίτη, 29 Σεπτεμβρίου 2015

Μέκκα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μέκκα
Makkahi mukarramah.jpgΜέκκα
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Μέκκα (Σαουδική Αραβία)
ΧώραΣαουδική Αραβία Σαουδική Αραβία
ΔήμοςΕπαρχία Μάκκα
Διοίκηση
 • ΔήμαρχοςOsama Al-Bar
Έκταση850 χλμ²
Υψόμετρο300 μ
Πληθυσμός1.700.000 (2007)
ΙστοσελίδαMecca Municipality
Η Κάαμπα μετά τις προσευχές της Παρασκευής
Η Μέκκα ή Μάκκα (πλήρες όνομα, Μάκκα αλ-Μουκάραμα, στην αραβικήمكة المكرمة) είναι πόλη της Σαουδικής Αραβίας και αποτελεί την ιερότερη πόλη των Μουσουλμάνων. Σύμφωνα με την Ισλάμική πίστη οι πιστοί πρέπει να στρέφονται προς τη Μέκκα για να εκπληρώσουν τις θρησκευτικές τους υποχρεώσεις (Ναμάζ). Όλα τα τζαμιά είναι προσανατολισμένα προς την Κάαμπα στη Μέκκα. Ο προφήτης των Μουσουλμάνων, ο Μωάμεθ, γεννήθηκε στη Μέκκα. Πιστεύεται ότι το ιερό βιβλίο των Μουσουλμάνων, τοΚοράνιο, δόθηκε από τον Θεό στον προφήτη Μωάμεθ το 610 Κ.Χ. στη Μέκκα. Η πόλη υπήρξε κάτω από Οθωμανική κυριαρχία κατά τα έτη 1517-1917.
Κάθε χρόνο χιλιάδες πιστοί συρρέουν στην πόλη αυτή κατά την περίοδο του ετήσιου προσκυνήματος του Χατζ. Μετά την επίσκεψή τους στη Μέκκα, οι πιστοί αποκτούν το τίτλο του Χατζή. Οι μη μουσουλμάνοι απαγορεύεται να επισκεφτούν την πόλη.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Μέκκα και ο προφήτης Μωάμεθ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μωάμεθ γεννήθηκε στη Μέκκα το 570, γι' αυτό και η πόλη αποτελεί σημαντικό τόπο για όλο το Ισλάμ από τότε μέχρι και σήμερα. Ο Μωάμεθ ανήκε σε μία πατριά, τους Χασεμίτες, μέρος της φυλής των Κουραϊσιτών που κυβερνούσε. Στο γειτονικό όρος Χίρα αναφέρεται ότι ο προφήτης είχε τη θεϊκή αποκάλυψη από τον αρχάγγελο Γαβριήλ το 610 και ξεκίνησε το κήρυγμα ενός αβρααμικούμονοθεϊσμού σε αντίθεση με τον παγανισμό και πολυθεϊσμό της πόλης του. Μετά από 13 χρόνια συνεχούς αντίθεσης και διαμάχης με τις παγανιστικές φυλές της Μέκκα που δεν τον αποδέχθηκαν, ο Μωάμεθ μετανάστευσε το 622 με τους συντρόφους του στην πόλη Γιαθρίμπ ( η Αιθρίβη των Βυζαντινών), η οποία στη συνέχεια μετονομάστηκε σε Μεδίνα. Το ταξίδι αυτό ονομάστηκε μετανάστευση (Χιτζρ), στα ελληνικά Εγίρα, και είναι η αρχή του μουσουλμανικού ημερολογίου. Η διαμάχη μεταξύ των μουσουλμάνων και των Κουραϊσιτών, οι οποίοι παρέμεναν πολυθεϊστές, συνεχίστηκε και έλαβε διαστάσεις ένοπλων συγκρούσεων. Στη μάχη του Μπαντρ έξω από τη Μεδίνα οι μουσουλμάνοι νίκησαν τους Κουραϊσίτες, ενώ οι κάτοικοι της Μέκκα νίκησαν στη μάχη του Ουχούντ. Η προσπάθεια της Μέκκα να υποτάξει το Ισλάμ όμως δεν ήταν μακροπρόθεσμα επιτυχής, και κατά τη μάχη των χαρακωμάτων το 627 έξω από τη Μέκκα οι ενωμένες αραβικές δυνάμεις ηττήθηκαν από τους οπαδούς του Μωάμεθ.
Το 628 ο προφήτης και οι υποστηρικτές του προσπάθησαν να εισέλθουν στη Μέκκα ως προσκυνητές, αλλά εμποδίστηκαν από τους Κουράς. Η τελική συμφωνία του Χουνταϊμπιγιάχ μεταξύ των δύο ομάδων επέτρεψε στους μουσουλμάνους την είσοδο στην πόλη για προσκύνημα τον επόμενο χρόνο. Δύο χρόνια αργότερα οι Κουράς παραβίασαν τη συμφωνία, σκοτώνοντας μία ομάδα μουσουλμάνων με συνέπεια ο Μωάμεθ και ένα σύνολο 10.000 ατόμων να επιτεθούν στη Μέκκα. Η πόλη παραδόθηκε στους μουσουλμάνους που παραχώρησαν αμνηστία στους κατοίκους. Το τοπικό παγανιστικό ιερό καταστράφηκε από τον Μωάμεθ και η ίδια τοποθεσία αφιερώθηκε στη λατρεία του Αλλάχ, ενώ καθορίστηκε ως ο πιο ιερός τόπος λατρείας για το Ισλάμ, κέντρο προσευχής και ένας από τους πέντε πυλώνες της πίστης. Ο Μωάμεθ διακήρυξε ότι η είσοδος σε αλλόθρησκους στην πόλη πλέον απαγορεύεται, και επέστρεψε στη Μεδίνα αφήνοντας τον Ακίμπ Ιμπν Ουσαίντ κυβερνήτη της Μέκκα.
Ο θάνατος του Μωάμεθ το 632 δεν ανέκοψε την ενωτική πορεία όλων των εξισλαμισμένων αραβικών λαών ως ένα ισλαμικό έθνος (Ούμα), ενώ η επέκταση του Ισλάμ ήταν έντονη τον επόμενο αιώνα από τη βόρεια Αφρική ως την κεντρική Ασία και μέρη τηςΕυρώπης. Με την άνθηση της αραβικής μουσουλμανικής αυτοκρατορίας, η Μέκκα αποτέλεσε χώρος προσέλευσης πιστών όχι μόνο από τις αραβικές περιοχές, αλλά από μουσουλμάνους από όλο τον κόσμο, για την τέλεση της ετήσιας λατρείας. Η πόλη παράλληλα αποτέλεσε πόλο έλξης λόγιων και σοφών, πιστών που ήθελαν να ζουν κοντά στην Καάμπα, καθώς και ντόπιων για την εξυπηρέτηση των πιστών. Η πρόσβαση γινόταν είτε μέσω του λιμανιού της Τζέντα, ή με καραβάνια από τη Συρία και το Ιράκ.

Μεσαιωνική και πρόσφατη ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Μέκκα δεν αποτέλεσε ποτέ πρωτεύουσα των μουσουλμανικών κρατών και βασιλείων, αλλά όλοι οι μουσουλμάνοι ηγέτες συνεισέφεραν στη διατήρησή της. Κατά τις περιόδους βασιλείας του Ουμάρ ιμπν αλ-Χαττάμπ (634-644) και του Οθμάν ιμπν Αφφάν(644-656), οι χαλίφηδες έφεραν χριστιανούς μηχανικούς ώστε να εξασφαλίσουν την πόλη από τον κίνδυνο πλημμυρών, κατασκευάζοντας φράγματα και αναχώματα γύρω από την Κάαμπα.
Η πορεία του Μωάμεθ στη Μεδίνα έβαλε τη Μέκκα στο περιθώριο, ιδιαίτερα κατά την εξουσία του χαλιφάτου των Ουμαγιαδών, οι οποίοι επέλεξαν τη Δαμασκό στη Συρία ως πρωτεύουσα. Το χαλιφάτο των Αμπασιδών μετέφερε την πρωτεύουσα στη Βαγδάτη, στο σημερινό Ιράκ, η οποία και παρέμεινε το κέντρο της ισλαμικής αυτοκρατορίας για περισσότερα από 500 χρόνια. Η Μέκκα μπήκε ξανά στο προσκήνιο της πολιτικής ιστορίας του Ισλάμ όταν καταλήφθηκε από τον Αμπντ-Αλλάχ Ιμπν Αλ-Ζουμπαίρ, αντίπαλο των Ουμαγιαδών χαλίφηδων, και αργότερα επίσης κατά την πολιορκία της από τον χαλίφη Γιαζίντ τον Α' το 683. Η πολιτική σημασία της πόλης παρέμεινε όμως γενικά χαμηλή, ενώ αποτελούσε πόλη λατρείας και σπουδής κάτω από την εξουσία των Χασεμιτών Σαρίφ.
Το 930 η Μέκκα δέχθηκε την επίθεση των Καρματιδών, μίας σέκτας μουσουλμάνων με ηγέτη τον Αμπού Ταχίρ Αλ-Τζαναμπί με έδρα την ανατολική Αραβία, και λεηλατήθηκε. Αργότερα, το 1349, η πόλη βίωσε σημαντικές απώλειες από πανδημία πανώλης. Το 1517, ο Σαρίφ της Μέκκας, Μπαρακάτ Μπιν Μοχάμεντ, αναγνώρισε την εξουσία του σουλτάνου της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, αν και διατήρησε ένα σημαντικό βαθμό τοπικής αυτονομίας.
Το 1803 η πόλη καταλήφθηκε από το πρώτο βασίλειο των Σαούντ και παρέμεινε στην εξουσία τους μέχρι το 1813. Το γεγονός αυτό αποτέλεσε μεγάλο πλήγμα στην εικόνα τηςΟθωμανικής αυτοκρατορίας, η οποία είχε τον έλεγχο της ιερής πόλης από το 1517. Οι Οθωμανοί ανέθεσαν την αποστολή ανακατάληψης της πόλης στον ισχυρό αντιβασιλέα τηςΑιγύπτου, Μοχάμεντ Αλί Πασά, ο οποίος κατάφερε το 1813 να ανακτήσει την πόλη.

Σαουδική Αραβία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Ιούνιο το 1916 ο Σαρίφ της Μέκκα, Χουσεΐν Μπιν Αλί, διακήρυξε την επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική αυτοκρατορία από τη Μέκκα, η οποία ήταν και η πρώτη πόλη που καταλήφθηκε μετά την ομώνυμη μάχη. Ο Χουσεΐν ίδρυσε ένα νέο κράτος, το βασίλειο του Χεζάζ, και ανακήρυξε τη Μέκκα πρωτεύουσα του νέου βασιλείου. Μετά τη μάχη της Μέκκα το 1924, η οικογένεια Σαούντ ανέτρεψε τον Σαρίφ και η Μέκκα ενσωματώθηκε στη Σαουδική Αραβία.
Στις 20 Νοεμβρίου του 1979, περίπου 200 ένοπλοι αντιφρονούντες με ηγέτη τον Σαουδάραβα ιερέα Ζουχαϊμάν Αλ-Οταϊμπί κατέλαβαν το Μεγάλο Τζαμί, ισχυριζόμενοι ότι η βασιλική οικογένεια της Σαουδικής Αραβίας δεν αντιπροσωπεύει πλέον το αγνό Ισλάμ και το ιερό τέμενος και η Κάαμπα πρέπει να ανήκουν στους πραγματικά πιστούς. Οι ένοπλοι κράτησαν δεκάδες χιλιάδες πιστών ως ομήρους και αποκλείστηκαν στο τζαμί. Η πολιορκία τους κράτησε δύο εβδομάδες και είχε ως συνέπεια αρκετές εκατοντάδες θανάτους και υλικές ζημιές. Η τελική επίθεση απελευθέρωσης των ομήρων έγινε από δυνάμεις του Πακιστάν με την υποστήριξη Γάλλων κομάντο.

Εξωτερικές συνδέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα

Μπιρ Ταουίλ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Συντεταγμένες21.870556°N 33.737222°EΤο Μπιρ Ταουίλ (αραβικάبير طويل‎ Bīr Ṭawīl ή بئر طويل Bi’r Ṭawīl, σημαίνει "ψηλό πηγάδι") είναι μια περιοχή 2,060 km2 (800 sq mi) κατά μήκος των συνόρων μεταξύ τηςΑιγύπτου και του Σουδάν, η οποία δεν διεκδικείται από καμία χώρα. Όταν αναφέρεται σε σχέτη με το γειτονικό Τρίγωνο Χαλάιμπ,  μερικές φορές αναφέρεται ως Τρίγωνο Μπιρ Ταουίλ παρά το τετράπλευρο σχήμα της περιοχής.
Το καθεστώς terra nullius προκύπτει από ασυμφωνία μεταξύ του ευθύ πολιτικού συνόρου μεταξύ Αιγύπτου και Σουδάν που εγκαθιδρύθηκε το 1899, και το ακανόνιστο διοικητικό όριο που εγκαθιδρύθηκε το 1902. Η Αίγυπτος υποστηρίζει το πολιτικό σύνορο, και το Σουδάν υποστηρίζει το διοικητικό σύνορο, με αποτέλεσμα το Τρίγωνο Χαλάιμπ να διεκδικείται και από τις δύο χώρες, και το Μπιρ Ταουίλ από καμία. Ως προς το 2014 είναι το μόνο μέρος στη Γη που είναι κατοικήσιμη, αλλά δεν αξιώνεται από οποιαδήποτε αναγνωρισμένη κυβέρνηση.[1]

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τοπογραφικός χάρτης του 1960, του Σώματος Μηχανικού του Στρατού των ΗΠΑ. Η περιοχή Μπιρ Ταουίλ είναι στην κορυφή.
Απλοποιημένος χάρτης που δείχνει τις διεκδικήσεις της Αιγύπτου (κίτρινο και πράσινο), τις διεκδικήσεις του Σουδάν (μπλε και πράσινο), το Τρίγωνο Χαλαίμπ (πράσινο) και το Μπιρ Ταουίλ (λευκό)
Το 1899, όταν το Ηνωμένο Βασίλειο είχε την ηγεμονία στην περιοχή, η Αγγλοαιγυπτιακή Συμφωνία Συγκυριαρχίας για το Σουδάν όρισε τα σύνορα μεταξύ των εδαφών στον 22ο παράλληλο. Ωστόσο, το 1902 το Ηνωμένο Βασίλειο κατάρτισε ένα ξεχωριστό "διοικητικό συνόρο", που προορίζονταν να αντικατοπτρίζει την πραγματική χρήση της γης από τις φυλές της περιοχής. Το Μπιρ Ταουίλ ήταν βοσκότοπος που χρησιμοποιούνταν από την φυλή Αμπαντμπά που εδρεύει κοντά στο Ασουάν, και έτσι τέθηκε υπό αιγυπτιακή διοίκηση από το Κάιρο. Ομοίως, το Τρίγωνο Χαλάιμπ στα βορειοανατολικά τέθηκε υπό τον Βρετανό Κυβερνήτη του Σουδάν, επειδή οι ​​κάτοικοι ήταν πολιτισμικά πιο κοντά στο Χαρτούμ.
Η Αίγυπτος υποστηρίζει τα αρχική σύνορα από το 1899, τον 22ο παράλληλο, η οποία θα έθετε το Τρίγωνο Χαλάιμπ στην Αίγυπτο και την περιοχή Μπιρ Ταουίλ στο εσωτερικό του Σουδάν. Το Σουδάν ωστόσο υπερασπίζεται των διοικητικών συνόρων του 1902, τα οποία θα έθεταν το Χαλάιμπ στο εσωτερικό του Σουδάν, και και το Μπιρ Ταουίλ μέσα Αίγυπτο. Ως αποτέλεσμα, τα δύο κράτη διεκδικούν το Τρίγωνο Χαλάιμπ και δεν διεκδικούν την πολύ μικρότερης αξίας περιοχή Μπιρ Ταουίλ, η οποία είναι μόνο το ένα δέκατο του μεγέθους, και δεν έχει μόνιμους οικισμούς ή πρόσβαση στη θάλασσα. Δεν υπάρχει καμία βάση στο διεθνές δίκαιο είτε για το Σουδάν και την Αίγυπτο ως προς την αξίωση για τις δύο επικράτειες, ούτε κάποια από τις χώρες είναι πρόθυμη να παραχωρήσει το Χαλάιμπ. Με κανένα τρίτο κράτος να διεκδικεί την παραμελημένη περιοχή, το Μπιρ Ταουίλ είναι μία από τις λίγες περιοχές της γης που δεν διεκδικείται από οποιοδήποτε αναγνωρισμένο κράτος. Η Αίγυπτος διαχειρίζεται αναμφισβήτητα ακόμα το έδαφος, αλλά δεν επισημαίνεται ως αιγυπτιακή σε κυβερνητικούς χάρτες.[2][3]
Λόγω της ιδιότητάς της ως de jure αζήτητα έδαφος, πολλά άτομα και οργανώσεις έχουν προσπαθήσει να διεκδικήσουν το Μπιρ Ταουίλ. Ωστόσο, λόγω του απομακρυσμένου και εχθρικού κλίματος περιοχής, η συντριπτική πλειοψηφία αυτών των διεκδικήσεων ήταν διακηρύξεις που δημοσιεύτηκαν στο διαδίκτυο από άλλες περιοχές. Μια εξαίρεση είναι ο Τζερεμάια Χίτον, ένας Αμερικανός πολίτης ο οποίος ταξίδεψε στο Μπιρ Ταουίλ το 2014 για να διεκδικήσει την περιοχή ως ένα νέο κυρίαρχο κράτος, το Βασίλειο του Βορείου Σουδάν,[4][5][6][7] και στη συνέχεια ανακοίνωσε την ίδρυση του αυτοαποκαλούμενων "πρεσβειών" σε άλλα μέρη του κόσμου.[8] Καμία κυβερνητική οντότητα δεν έχει αναγνωρίσει αυτόν τον ισχυρισμό, και δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι έχει επιστρέψει στην περιοχή μετά τη διεκδίκησή του.

Γεωγραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Μπιρ Ταουίλ είναι 2060 km2 σε έκταση. Το μήκος της βόρειων και των νοτίων συνόρων είναι 95 χιλιόμετρα  και 46 χιλιόμετρα, αντίστοιχα. Το μήκος των ανατολικών και δυτικών συνόρων είναι 26 χιλιόμετρα και 49 χιλιόμετρα, αντίστοιχα. 
Στα βόρεια της περιοχής είναι το βουνό Τζαμπάλ Ταουίλ (جبل طويل), που βρίσκεται σε 21°57′56″N 33°48′05″E, με ύψος 459 μέτρα. Στα ανατολικά είναι είναι το Τζαμπάλ Χατζάρ αζ Ζαρκά, με ύψος 662 μέτρα.
Στο νότο είναι το Ουάντι Ταουίλ (وادي طويل), που ονομάζεται επίσης Χαβρ Αμπού Μπαρντ, που βρίσκεται σε 21°49′25″N 33°43′42″E.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Άλμα πάνω Bonnett, Alastair (2014). «Bir Tawil»Unruly Places: Lost Spaces, Secret Cities, and Other Inscrutable Geographies. Houghton Mifflin Harcourt, σελ. 73. ISBN 978-0-544-10160-9OCLC890509603LCCN 2013050983«the only place on the planet that is both habitable and unclaimed.»
  2. Άλμα πάνω Επίσημη έκδοση χάρτη της Αιγύπτου
  3. Άλμα πάνω «Egypt»CIA World Factbook 2010. CIA. 2010.
  4. Άλμα πάνω Gibson, Allie Robinson (10 Ιουλίου 2014). «Abingdon man claims African land to make good on promise to daughter»Bristol Herald Courier (Bristol, VirginiaBerkshire Hathaway). Ανακτήθηκε στις 13 Ιουλίου 2014.
  5. Άλμα πάνω Najarro, Ileana (12 Ιουλίου 2014). «Va. man plants flag, claims African country, calling it ‘Kingdom of North Sudan’»Washington Post (Washington, DC). Ανακτήθηκε στις 13 July 2014.
  6. Άλμα πάνω Ensor, Josie (14 Ιουλίου 2014). «US father takes unclaimed African kingdom so his daughter can be a princess»The Daily Telegraph (London). Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2014.
  7. Άλμα πάνω «Mapping micronations». Al Jazeera. 14 Αυγούστου 2014. Ανακτήθηκε στις 15 Αυγούστου 2014«Passports, currencies and flags: We discuss what it takes to create your own country.»
  8. Άλμα πάνω «Embassies: Kingdom of North Sudan». Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2015.