Translate on my blog

Κυριακή, 5 Ιουλίου 2015

Νέα Γαλλία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Η Νέα Γαλλία είναι η περιοχή που αποικήθηκε από τη Γαλλία στη Βόρεια Αμερική κατά τη διάρκεια μίας περιόδου που ξεκίνησε με την ανακάλυψη του Αγίου Λαυρεντίουαπό τον Ζακ Καρτιέ το 1534 και τελείωσε με την εκχώρηση της Νέας Γαλλίας στηνΙσπανία και την Μεγάλη Βρετανίατο 1763.Στην κορύφωση της το 1712 η Νέα Γαλλία επίσης αποκαλούμενη και ως η Γαλλική Βορειοαμερικανική Αυτοκρατορία ή Βασιλική Νέα Γαλλία επεκτάθηκε από την ανατολική ακτή της Νέα Γης και Λαμπραντόρ μέχρι και τα Βραχώδη Όρη και από τον Κόλπο Χάντσον μέχρι τον Κόλπο του Μεξικού.
Η περιοχή μετά διαιρέθηκε σε πέντε αποικίες τον Καναδά,την Ακαδία,τον Κόλπο Χάντσον,την Νέα Γη και την Λουιζιάνα.HΣυνθήκη της Ουτρέχτης οδήγησε στην εγκατάλειψη των γαλλικών διεκδικήσεων στην κεντρική περιοχή της Ακαδίας, τον Κόλπο Χάντσον και τη Νέα Γη καθώς και στην ίδρυση αποικίας στο Κέιπ Μπρετόν.
Η Γαλλία παραχώρησε τις υπόλοιπες περιοχές της Νέας Γαλλίας,εκτός των νησιών Σαιν Πιερ και Μικελόν,στην Ισπανία και την Μεγάλη Βρετανία με την Συνθήκη του Παρισιού που έληξε τον Γαλλοινδιανικό Πόλεμο.Η Βρετανία έλαβε τις περιοχές ανατολικά του Μισισιπή που απλώνονται μεταξύ των Δεκατρειών Αποικιών και της Λουιζιάνας,που περιλαμβάνουν την Ακαδία,τον Καναδά και κομμάτια της Λουιζιάνας,ενώ η Ισπανία έλαβε τις δυτικές περιοχές,το μεγαλύτερο κομμάτι της Λουιζιάνα.Η Ισπανία επέστρεψε στην Γαλλία το κομμάτι της Λουιζιάνας που κατείχε το 1800 μέσω της μυστικής συνθήκης του Σαν Ιντελφόνσο,αλλά ο Γάλλος ηγέτης Ναπολέων Βοναπάρτης την πούλησε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής με την Αγορά της Λουζιάνας το 1803,δίνοντας οριστικά τέλος στις γαλλικές προσπάθειες αποίκησης της Βόρειας Αμερικής.

Πρώιμη εξερεύνηση (1523–1650)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γύρω στο 1523, ο Φλωρεντίνος θαλασσοπορος Τζιοβάννι ντα Βερατζάνο έπεισε τον βασιλιά, Φραγκίσκο Α΄, να του αναθέσει μία αποστολή για να βρει ένα δυτικό δρόμο προς το Κατάι (Κίνα).[1] αργότερα τον ίδιο χρόνο, ο Βερατζάνο έκανε πανιά στην Διέππη, και διέσχισε τον Ατλαντικό σε μία μικρή καραβέλα με 50 ανδρες.[2] Αφού εξερεύνησε την ακτή της σημερινής Καρολίνας στις αρχές του επόμενου χρόνου, κατευθύνθηκε βόρεια κατά μήκος τη ακτής, αγκυροβολώντας τελικά στα Νάροους του Κόλπου της Νέας Υόρκης.[2]
Όντας ο πρώτος Ευρωπαίος που ανακάλυψε τον τόπο της σημερινής Νέας Υόρκης, τον ονόμασε Νέα Ανγκουλέμ προς τιμήν τουβασιλιά, πρώην κόμη της Ανγκουλέμ.[3] Το ταξίδι του Βερατζάνο έπεισε τον βασιλιά να επιχειρήσει την ίδρυση μίας αποικίας στην νέα γη που ανακαλύφθηκε. Ο Βερατζάνο έδωσε τα ονόματα Francesca και Nova Gallia στην γη μεταξύ της Νέας Ισπανίας (Μεξικό) και της Αγγλικής Νέας Γης.[4]
Ένας χάρτης της Νέας Γαλλίας του Σαμουήλ ντε Σαμπλαίν το 1612.
Το 1534, ο Ιάκωβος Καρτιέ σχεδίασε να διασχίσει την Χερσόνησο της Γκασπεζίας και κατέλαβε την γη στο όνομα του Βασιλέως Φραγκίσκου Α΄.[5] ήταν η πρώτη επαρχία της Νέας Γαλλίας. Ωστόσο, οι αρχικές προσπάθειες των Γάλλων να εγκατασταθούν στην περιοχή κατέληξαν σε αποτυχία.[5]
Γαλλικά αλιευτικά σκάφη συνέχισαν να πλέουν στην ατλαντική ακτή και στον Ποταμό του Αγίου Λαυρεντίου, δημιουργώντας φιλίες με τους ιθαγενείς που αποδείχθηκαν σημαντικές όταν η Γαλλία άρχισε να καταλαμβάνει αυτά τα εδάφη. Γάλλοι έμποροι σύντομα συνειδητοποίησαν ότι η περιοχή του Αγίου Λαυρεντίου έσφυζε από ζώα με πολύτιμες γούνες ιδιαίτερα με κάστορες, που είχαν αρχίσει να σπανίζουν στην Ευρώπη. Τελικά, το γαλλικό στέμμα αποφάσισε να αποικίσει την περιοχή για να διασφαλίσει και να επεκτείνει την επιρροή του στην Αμερική.
Άλλες πρώιμες προσπάθειες των Γάλλων για εγκατάσταση στην Βόρειο Αμερική ήταν το Φορτ Καρολίν, που ιδρύθηκε εκεί που σήμερα βρίσκεται η Τζάκσονβιλ (Φλόριντα), το 1564. Προοριζόμενος ως παράδεισος για τους Ουγενότους, η Καρολίν ιδρύθηκε υπό την ηγεσία του Ρενέ Γκουλέν ντε Λωντονιέρ και του Ζαν Ριμπώλτ. Λεηλατήθηκε από τους Ισπανούς υπό τονΠέδρο Μενέντεθ δε Αβιλές ο οποίος τότε ίδρυσε τον οικισμό της Σαιντ Ωγκουστίν στις 20 Σεπτεμβρίου του 1565.
Η Ακαδία και ο Καναδάς (Νέα Γαλλία) κατοικούνταν από ιθαγενείς νομαδικούς Algonquian λαούς και μη νομαδικούς Iroquoian λαούς. Αυτά τα εδάφη ήταν γεμάτα από ανεκμετάλλευτα και πολύτιμα φυσικά πλούτη τα οποία προσέλκυαν όλη την Ευρώπη. Μέχρι την δεκαετία του 1580, είχαν στηθεί γαλλικές εμπορικές εταιρίες και είχαν δεσμευτεί πλοία για την μεταφορά των γουναρικών. Τα περισσότερα από όσα αποκαλύφθηκαν μεταξύ των ιθαγενών και των Ευρωπαίων επισκεπτών τους αυτή περίπου την εποχή δεν είναι γνωστά ελλείψει ιστορικών καταγραφών.[5]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Άλμα πάνω Raymonde Litalien (2004). Champlain: The Birth of French America. McGill-Queen's Press - MQUP. σελ. 115. ISBN 978-0-7735-7256-0.
  2. ↑ Άλμα πάνω, στο:2,0 2,1 Caroline Cox; Ken Albala (2009). Opening Up North America, 1497-1800. Infobase Publishing. σελ. 27. ISBN 978-1-60413-196-3.
  3. Άλμα πάνω Evan T. Pritchard (2002). Native New Yorkers: The Legacy of the Algonquin People of New York. Council Oak Books. σελ. 21. ISBN 978-1-57178-107-9.
  4. Άλμα πάνω Alan Axelrod (2011). A Savage Empire: Trappers, Traders, Tribes, and the Wars That Made America. St. Martin's Press. σελ. 50. ISBN 978-1-4299-9070-7.
  5. ↑ Άλμα πάνω, στο:5,0 5,1 5,2 Roger E. Riendeau (2007). A Brief History of Canada. Infobase Publishing. σελ. 36. ISBN 978-1-4381-0822-3.

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα New France της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).