Translate on my blog

Παρασκευή, 3 Ιουλίου 2015

Γεώργιος Α΄ Μπάλσας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ο Γεώργιος Α΄ Μπάλσας[1][2] (επίσης Βάλσαςσερβικά: Ђурађ Балша, Đurađ I Balšić, αλβανικά: Balsha, 13??-1367) ήταν ηγεμόνας του Πριγκιπάτου της Ζέτας και ο ιδρυτής της δυναστείας των Οίκος των Μπαλχιδών ή Βάλσων.[3][4]

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η εθνογλωσσική του καταγωγή έχει αποτελέσει αντικείμενο συζητήσεων, καθώς σύμφωνα με τις πηγές της εποχής παρουσιάζεται ότι είχε σέρβικη,[5]αλβανική[6] ή μη συγκεκριμένη καταγωγή. Πιο πιθανή είναι η σερβική του καταγωγή, ενώ φαίνεται να ήταν ευγενής.[5] Υπήρξε στρατιωτικός της Σερβικής Αυτοκρατορίας και αναφέρεται ως ηγεμόνας της περιοχής από το 1356, όταν η περιοχή ήταν εξαρτώμενη διοικητική περιοχή του στέμματος. Κατά τη διάρκεια της ηγεμονίας του, κατάφερε να διαμορφώσει τις συνθήκες ώστε να αποκτήσει η περιοχή μεγαλύτερη αυτονόμηση και αναφερόταν έκτοτε ως Πριγκιπάτο της Ζέτας. Αφού κατέκτησε πρώτα τα εδάφη του ευγενή Ζάρκο στη Κάτω Ζέτα, νότια της λίμνης Σκόδρα, κατάφερε σταδιακά να διευρύνει τα εδάφη του πριγκιπάτου του, περιλαμβανομένης και της νήσου Μλιετ.[7][8] Αναγνωρίστηκε με τον τίτλο του ηγεμόνα επί βασιλείας του αυτοκράτορα Στέφανου Ούρου Ε΄.[7]Το 1362, την ίδια χρονιά που οι υιοί του νίκησαν και θανάτωσαν τον ηγέτη της Άνω ΖέταςΝτούρατς Ίλιτς, και επέκτειναν τα εδάφη του πριγκιπάτου προς τα βόρεια, πεθαίνει[7] και αναλαμβάνει στη συνέχεια ο υιός του Γεώργιος Β΄.
Είχε τρεις επίγονους, τον πρωτότοκό του Στρατσιμίρ, τον Γεώργιος Β΄ και τον Μπάλσας Β΄. Ο δυο τελευταίοι υπήρξαν ηγεμόνες του πριγκιπάτου.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Άλμα πάνω Σαράντος Ι. Καργάκος (1999). Αλβανοί, Αρβανίτες, Έλληνες: Μελέτες. Ι. Σιδέρης. σελ. 123. Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2013.
  2. Άλμα πάνω Παύλος Καλλίγας (1894). Μελέται βυζαντινής ιστορίας από της πρώτης μέχρι της τελευταίας αλώσεως. Α. Κωνσταντινίδου. σελ. 566. Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2013.
  3. Άλμα πάνω Χρυσόστομος Παπαδόπουλος (1923). Αι ορθόδοξαι εκκλησίαι Σερβίας και Ρουμανίας κατά το ιστορικόν αυτό παρελθόν και την νέαν συγκρότησιν. I. Κοινού του Παναγίου Τάφου. σελ. 47. Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2013.
  4. Άλμα πάνω Κώστας Ελευθερουδάκης, επιμ. (197?). Ελευθερουδάκη σύγχρονος εγκυκλοπαίδεια μετά πλήρους λεξικού της ελληνικής γλώσσης11. Ν. Νίκας. σελ. 196. Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2013.
  5. ↑ Άλμα πάνω, στο:5,0 5,1 Nicol, σελ. 160; Gleichen, σελ. 108; Fine, 2006, σελ. 292
  6. Άλμα πάνω Tsvetkov, Plamen S. (1993). A history of the Balkans: a regional overview from a Bulgarian perspective. EM Text. σελ. 216. ISBN 9780773419568. Ανακτήθηκε στις 19 June 2012«The first native Albanians, who tried to unite this great diversity of tribes and independent cities, were Charles Thopia and Balsha in the north, and Gjin Bua Sparta in the south.»
  7. ↑ Άλμα πάνω, στο:7,0 7,1 7,2 Zeljko Fajfric: Sveta loza Stefana Nemanje (Projekat Rastko) Chapter 44, Oblasni gospodari: "Balša o kojem ćemo sada govoriti beše veoma siromašan zetski vlastelin i za života cara Stefana držao je samo jedno selo. Ali kad je umro car, a kako njegov sin Uroš nije bio valjan vladar, počeo je s nekoliko svojih prijatelja i sa svojim sinovima Stracimirom, Đurđem i Balšom da zauzima Donju Zetu." "Posle toga krenuo je sa svojim ljudima na osvajanje Gornje Zete, koju je držao Đuraš Ilijić i njegovi rođaci. Đuraša ubiše Balšini sinovi, neke njegove rođake zarobiše, a ostali napustiše zemlju. I tako su Balšini sinovi zagospodarili i Gornjom Zetom" "Isto tako pali su u njihove ruke Dukađini koji su imali mnogo poseda u Zeti. Neke su poubijali, a druge bacili u tamnicu. Pri osvajanju ovih i drugih pokrajina više su se služili lukavstvom i prevarama nego silom oružja"
  8. Άλμα πάνω Bartl, Peter (2001), Albanci : od srednjeg veka do danas, Βελιγράδι: Clio, σελ. 31, ISBN 978-86-7102-017-6OCLC 51036121, ανακτήθηκε στις 1 Φεβρουαρίου 2012

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Balša I (έκδοση 569786336) της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).