Translate on my blog

Σάββατο, 11 Ιουλίου 2015

Μάχη Σαγγάριου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μάχη Σαγγάριου
Μέρος της Μικρασιατικής Εκστρατείας
Battle of Sangarios 1921.png
Λιθογραφία της εποχής.
Χρονολογία10-21 Αυγούστου 1921
ΤόποςΣαγγάριος ποταμόςΜικρά Ασία,Τουρκία
Έκβασηνίκη των Ελλήνων που αργότερα οδήγησε σε υποχώρηση και τερματισμό ελληνικών επιθέσεων
Εμπλεκόμενες πλευρές
Ottoman flag alternative 2.svg Κυβέρνηση της Μεγάλης ΕθνοσυνέλευσηςState Flag of Greece (1863-1924 and 1935-1970).svg Βασίλειο της Ελλάδας
Ηγετικά πρόσωπα
Ottoman flag alternative 2.svg Μουσταφά Κεμάλ Πασά
Ottoman flag alternative 2.svg Φεβζί Πασά
State Flag of Greece (1863-1924 and 1935-1970).svg Αναστάσιος Παπούλας
Δυνάμεις
96.326 οπλίτες
5.401 αξιωματικοί
120.000 οπλίτες
3.780 αξιωματικοί
Απώλειες
3.700 νεκροί
18.480 τραυματίες
108 αιχμάλωτοι
5.639 λιποτάκτες
8.089 αγνοούμενοι
Σύνολο: 38.029
Από τις 23 Αυγούστου
έως τις 16 Σεπτεμβρίου[1]
4.000 νεκροί
19.000 τραυματίες
354 αγνοούμενοι
Σύνολο: 22.900
Η Μάχη Σαγγάριου έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής Εκστρατείας (1919-1922), ως αποκορύφωμα της προέλασης του Ελληνικού Στρατού στην μικρασιατική ενδοχώρα. Η έκβαση της μάχης ήταν αμφίρροπη και συντέλεσε στην ανακοπή της πορείας προς Άγκυρα.

Προλεγόμενα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ελληνική Στρατιά ύστερα από τη νικηφόρα προέλαση δια μέσω της Κιουτάχειας, προωθήθηκε στη γραμμή Εσκί Σεχίρ -Αφιόν Καραχισάρ. Οι τουρκικές δυνάμεις αφού απέφυγαν την κύκλωση στην Κιουτάχεια, συνέχισαν την υποχώρησή τους ανατολικά από τις όχθες του Σαγγάριου ποταμού. Στις 15 Ιουλίου 1921, ύστερα από ελληνικό πολεμικό συμβούλιο στην Κιουτάχεια, αποφασίστηκε η συνέχιση της προέλασης προς Άγκυρα.
Το ελληνικό σχέδιο καθόριζε ως σκοπό την καταστροφή των τουρκικών δυνάμεων ανατολικά του Σαγγάριου και στη συνέχεια την κατάληψη της Άγκυρας. Οι ελληνικές δυνάμεις θα προέλαυναν με τρία σώματα στρατού συνολικά 120.000 ανδρών, αποτελούμενες από 9 μεραρχίες πεζικού, 1 ταξιαρχία ιππικού και 2 συντάγματα πυροβολικού. Η περιοχή των επιχειρήσεων περικλείονταν από τα όρη Ελμά Νταγ, Τσελίκ Νταγ και από τους ποταμούς Σαγγάριο και το χωριό Γκεούκ. Στο χωριό αυτό η τουρκική διοίκηση οργάνωσε τρεις αμυντικές τοποθεσίες σε βάθος 25 με 30 χιλιομέτρων, που περιελάμβανε χαρακώματα, ορύγματα με συρματοπλέγματα, πρόχειρα πυροβολεία και θέσεις αυτομάτων όπλων. Η τουρκική πλευρά διέθετε συνολικά 98,000 ένοπλους: 16 μεραρχίες, 3 συντάγματα πεζικού, 4 μεραρχίες και 1 ταξιαρχία ιππικού.

Σύγκρουση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η επίθεση εκδηλώθηκε το πρωί στις 1 Αυγούστου. Μέχρι τις 8 Αυγούστου οι ελληνικές δυνάμεις πέρασαν τον Σαγγάριο και στραφήκαν βορειοανατολικά. Στις 10 Αυγούστου το Α' και Γ' Σώματα Στρατού εξαπέλυσαν επίθεση με σκοπό την διάσπαση της γραμμής Ινλάρ Κατραντζή-Ιλιτζά. Εν τω μεταξύ το Β' Σώμα Στρατού εκτελούσε κυκλωτικό ελιγμό προς το αριστερό πλευρά της αμυντικής τοτποθεσίας.
Από τις 11 ως τις 21 Αυγούστου πραγματοποιήθηκαν σκληρές συγκρούσεις σε όλη την έκταση του μετώπου. Μέχρι τις 21 Αυγούστου οι ελληνικές δυνάμεις κατάφεραν να διασπάσουν την αμυντική τοποθεσία και να καταλάβουν την γραμμή Καρά Νταγ-Τσαλ Νταγ-Αρντίζ Νταγ-Κάλε Γκρότο.
Στην κορυφή του λόφου Ντουατεπέ (στο Πολατλί). Μουσταφά Φεβζί (Τσακμάκ), Κιοπρουλή Καζίμ (Οζάλπ), Μουσταφά Κεμάλ (Ατατούρκ), Ισμέτ (Ινονού) και Χαϊρουλάν (Φισέκ)
Παρουσιάστηκαν όμως σοβαρά προβλήματα, όπως η κούραση των τμημάτων, η έλλειψη εφεδρειών λόγω σημαντικών απωλειών ανδρών, προβλήματα σιτισμού και γενικότερα ανεφοδιασμού του στρατού, τα οποία οδήγησαν στην πτώση του ηθικού του Ελληνικού Στρατού. Από τις 24 Αυγούστου αποφασίστηκε η διακοπή της προέλασης και η μετάπτωση σε άμυνα, καθώς οι προβλέψεις για συνέχιση της επίθεσης ήταν ιδιαίτερα δυσοίωνες. Το απόγευμα της 29ης Αυγούστου αποφασίστηκε η διακοπή των επιχειρήσεων και η υποχώρηση στις θέσεις δυτικά του Σαγγάριου.

Απολογισμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι απώλειες των επιχειρήσεων για τις ελληνικές δυνάμεις ανήλθαν σε 4.000 νεκρούς ενω στην τουρκική πλευρά οι απώλειες ανήλθαν στις 6.000 στρατιώτες. Η μάχη του Σαγγάριου σήμανε το τέλος των επιθετικών επιχειρήσεων για τον Ελληνικό Στρατό στην Μικρά Ασία.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Εμείς οι Έλληνες. Σκάι 2008. Πολεμική Ιστορία της Σύγχρονης Ελλάδας. ISBN 9789606845161.
  • Ιστορία του Ελληνικού Έθνους. Εκδοτική Αθηνών. Τόμος ΙΕ'. Αθήνα 1980.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Άλμα πάνω Σαγγάριος 1921, Η επική μάχη που σφράγισε την τύχη του Μικρασιατικού Ελληνισμού, Εκδόσεις Περισκόπιο, Ιούλιος 2008, ISBN 978-960-6740-45-9, σελίδα 32