Translate on my blog

Τρίτη, 21 Ιουλίου 2015

Πέτρο Ποροσένκο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πέτρο Ποροσένκο
Poroshenko 2010 (cropped).jpg
Πρόεδρος της Ουκρανίας
Εν ενεργεία
Ανέλαβε καθήκοντα
7 Ιουνίου 2014
ΠρωθυπουργόςΑρσένι Γιάτσενιουκ
ΠροκάτοχοςΑλεξάντερ Τουρτσίνοφ(υπηρεσιακός)
Υπουργός Εμπορίου και Οικονομικής Ανάπτυξης της Ουκρανίας
Περίοδος
23 Μαρτίου 2012 – 24 Δεκεμβρίου 2012
ΠρωθυπουργόςΜικόλα Αζάροβ
ΠροκάτοχοςΑντρέι Κλιούγεφ
ΔιάδοχοςΙχόρ Πρασόλοφ
Υπουργός Εξωτερικών της Ουκρανίας
Περίοδος
9 Οκτωβρίου 2009 – 11 Μαρτίου 2010
ΠρωθυπουργόςΓιούλια Τιμοσένκο
Αλεξάντερ Τουρτσίνοφ(υπηρεσιακός)
ΠροκάτοχοςΒολόντιμιρ Χαντόχι
ΔιάδοχοςΚονσταντίν Γκριστσένκο
Γραμματέας του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας και Άμυνας της Ουκρανίας
Περίοδος
8 Φεβρουαρίου 2005 – 8 Σεπτεμβρίου 2005
ΠρόεδροςΒίκτορ Γιούστσενκο
ΠροκάτοχοςΒολόντιμιρ Ραντσένκο
ΔιάδοχοςΑνατόλι Κίναχ
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση26 Σεπτεμβρίου 1965
Μπολχράντ
ΕθνικότηταΟυκρανική
Πολιτικό ΚόμμαΑλληλεγγύη (2001-σήμερα)
Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Ουκρανίας (ενωμένο)(πριν το 2001)
ΣύζυγοςΜαρίνα Ποροσένκο
Παιδιά4
ΣπουδέςΕθνικό Πανεπιστήμιο του Κιέβου
ΕπάγγελμαΕπιχειρηματίας
ΘρήσκευμαΧριστιανός Ορθόδοξος
ΥπογραφήPetro Poroshenko Signature 2014.png
Ο Πέτρο Ολεξίοβιτς Ποροσένκο (ουκρανικά: Петро́ Олексі́йович Пороше́нко) είναι ο πέμπτος και υπηρετών Πρόεδρος της Ουκρανίας[1]. Ο Ποροσένκο υπηρέτησε ως Υπουργός Εξωτερικών από το 2009 ως το 2010, και ως Υπουργός Εμπορίου και Οικονομικής Ανάπτυξης το 2012. Από το 2007 ως το 2012 ηγούνταν του Συμβουλίου της Ουκρανικής Εθνικής Τράπεζας.
Πέρα από την πολιτική, ο Ποροσένκο είναι επιτυχημένος επιχειρηματίας. Στην περιουσία του περιλαμβάνεται ο όμιλος Ρόσεν, η μεγαλύτερη βιομηχανία σοκολάτας στην ανατολική Ευρώπη, που του έχει δώσει το προσονύμιο "Ο βασιλιάς της σοκολάτας"[2]. Ελέγχει επίσης τον όμιλο αυτοκινητοβιομηχανιών Μπόγκνταν, το ναυπηγείο Λένινσκα Κούζνια, τον τηλεοπτικό σταθμό 5 канал (μετάφραση: Κανάλι 5) καθώς και άλλες επιχειρήσεις.[3]
Στις 25 Μαΐου 2014 εκλέχτηκε Πρόεδρος της Ουκρανίας με ποσοστό περίπου 55%, κερδίζοντας από τον πρώτο γύρο τις προεδρικές εκλογές.

Πολιτική καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ποροσένκο εξελέγη στη Βερχόβνα Ράντα, το ουκρανικό κοινοβούλιο, για πρώτη φορά το 1998. Αρχικά ήταν μέλος του Ενωμένου Σοσιαλιστικού Δημοκρατικού Κόμματος της Ουκρανίας (ΣΔΚΟ), όταν ήταν ηγέτης του ο τότε πρόεδρος της χώρας Λεονίντ Κούτσμα[4]. Το 2008 ο Ποροσένκο έφυγε από το ΣΔΚΟ και ίδρυσε το κεντροαριστερό κόμμα Αλληλεγγύη[4]. Ένα χρόνο μετά είχε σημαντική συμβολή στον σχηματισμό του Κόμματος των Περιφερειών αλλά η Αλληλεγγύη δεν έγινε μέλος του.[5]

Γραμματέας του Εθνικού Συμβουλίου Ασφάλειας και Άμυνας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Δεκέμβριο του 2001 ο Ποροσένκο αποστασιοποιήθηκε από τον Κούτσμα και ανέλαβε την προεκλογική καμπάνια του αντιπολιτευόμενου κόμματιος Η δική μας Ουκρανία του Βίκτορ Γιουστσένκο. Ύστερα από τις βουλευτικές εκλογές του 2002 το κόμμα ήρθε πρώτο σε ψήφους και ο Ποροσένκο εξελέγη μαζί του στο κοινοβούλιο[6]. Θεωρείται πως ήταν στενός συνεργάτης του Γιουστσένκο, ο οποίος έχει βαφτίσει και τις κόρες του Ποροσένκο. Αναφέρθηκε επίσης συχνά ως ένας από τους κύριους χρηματοδότες της Πορτοκαλί Επανάστασης[7]. Όταν ο Γιουστσένκο κέρδισε τις προεδρικές εκλογές του 2004 διόρισε τον Ποροσένκο Γραμματέα του Εθνικού Συμβουλίου Ασφάλειας και Άμυνας.[6]
Τον Σεπτέμβριο του 2005 βγήκαν στη δημοσιότητα αλληλοκατηγορίες για διαφθορά ανάμεσα στον Ποροσένκο και την ΠρωθυπουργόΓιούλια Τιμοσένκο σχετικά με τις ιδιωτικοποιήσεις κρατικών εταιρειών. Ο Ποροσένκο κατηγορήθηκε για παράδειγμα πως υπερασπιζόταν τα συμφέροντα του Βίκτορ Πίντσουκ, ο οποίος είχε αποκτήσει μια κρατική εταιρεία με αποτίμηση στο $1 δισεκατομμύριο μόλις για $80 εκατομμύρια[8]. Ο Γιουστσένο αντιδρώντας απέλυσε όλο το Υπουργικό Συμβούλιο.[9]
Στις εκλογές του 2006 ο Ποροσένκο επανεξελέγη βουλευτής με το Η δική μας Ουκρανία αλλά το κόμμα του δεν συμμετείχε στον κυβερνητικό σχηματισμό. Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2007 δεν ήταν καν υποψήφιος.[6]

Υπουργός Εσωτερικών και Υπουργός Εμπορίου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Οκτώβριο του 2009 ο Ποροσένκο ορίστηκε Υπουργός Εξωτερικών[10] ύστερα από πρόταση του Γιουστσένκο, ο οποίος τον επανατοποθέτησε και στο Εθνικό Συμβούλιο Ασφάλειας και Αμυνας[11] . Ο Ποροσένκο ήταν υπέρ της συμμετοχής της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ αν και είχε δηλώσει πως η συμμετοχή δεν πρέπει να είναι αυτοσκοπός[12] . Τον Μάρτιο του 2011 ο νέος πρόεδρος Βίκτορ Γιανούκοβιτς τον απάλλαξε από τα υπουργικά του καθήκοντα.
Επανήλθε στην κυβέρνηση ως Υπουργός Εμπορίου και Οικονομικής Ανάπτυξης τον Μάρτιο του 2012 διορισμένος από τον Γιανούκοβιτς[13].

Επιστροφή στο κοινοβούλιο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ποροσένκο επέστρεψε στη Βερχόβνα Ράντα όταν εξελέγη ως ανεξάρτητος υποψήφιος σε μια μονοεδρική περιφέρεια τις εκλογές του 2012[14]. Δε συμμετείχε σε κάποιο πολιτικό συνασπισμό[15].

Ουκρανικη εξέγερση του 2014[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ποροσένκο στήριξε ενεργά τις διαδηλώσεις στην πλατεία Ευρωμαϊντάν από το Νοέμβριο του 2013 έως το Φεβρουάριο του 2014, τόσο πολιτικά όσο και υλικά, γεγονός που ενίσχυσε τη δημοτικότητα του[6]. Το 5 канал, ο τηλεοπτικός του σταθμός φαίνεται επίσης να στήριξε την αντιπολίτευση.[16]
Αρνήθηκε να συμμετάσχει στην κυβέρνηση Γιατσενιούκ και σε κάποιον από τους νέους κοινοβουλευτικούς συνασπισμούς[6].

Προεδρική εκστρατεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ύστερα από την έξωση του Γιανούκοβιτς από την προεδρία, προκηρύχθηκαν προεδρικές εκλογές για τις 25 Μαΐου του 2014[17] . Στις 29 Μαρτίου του 2014 ο Ποροσένκο ανακοίνωσε πως θα είναι υποψήφιος για την προεδρία της χώρας, εκμεταλλευόμενος τα υψηλά ποσοστά δημοτικότητας του[18].
Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας ο Ποροσένκο δεσμεύθηκε πως θα πουλούσε τον όμιλο Ρόσεν [19] αλλά όχι το 5 канал[20] . Δήλωσε πως η είσοδος στο ΝΑΤΟ δεν τύγχανε αρκετής στήριξης από το εκλογικό σώμα για να είναι μέρος της πολιτικής ατζέντας.[21]
Στις 29 Μαΐου του 2014 η Κεντρική Εκλογική Επιτροπή ανακοίνωσε πως ο Ποροσένκο είχε κερδίσει τις εκλογές με 54.7% της ψήφου

Προεδρία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ύστερα από την εκλογή του ο Ποροσένκο δήλωσε πως η πρώτη του επίσκεψη ως πρόεδρος θα ήταν στο Ντόνμπας, όπου ένοπλοι ρωσσόφονοι αντάρτες είχαν ανακηρύξει τηΛαϊκή Δημοκρατία του Ντονέτσκ και Λαϊκή Δημοκρατία του Λουγκάνσκ και ήλεγχαν σημαντικό μέρος της περιοχής[22] . Ο Ποροσένκο παρομοίασε τους αυτονομιστές με Σομαλούς πειρατές και δεσμεύτηκε να συνεχίσει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις για τον τερματισμό της εξέγερσης[23] . Κάλεσε τη Ρωσία για διαπραγματεύσεις με την παρουσία διεθνών μεσολαβητών, την ανάγκη των οποίων απέρριψε η Ρωσία[23]. Υποσχέθηκε επίσης να επιστρέψει την Κριμαία στην Ουκρανία, η οποία είχε ενταχθεί πρόσφατα στη Ρωσία με δημοψήφισμα[22]. Επίσης δεσμεύθηκε να προκηρύξει νέες κοινοβουλευτικές εκλογές εντός του 2014.[24]
Η ορκωμοσία του έγινε στις 7 Ιουνίου του 2014 με παρουσία εκπροσώπων από περίπου 50 χώρες.

Πολιτική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ειρηνευτικό σχέδιο για την ανατολική Ουκρανία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά την περίοδο της εκλογής του ένοπλοι ρωσόφονοι αντάρτες ανακήρυξαν τη Λαϊκή Δημοκρατία του Ντονέτσκ και Λαϊκή Δημοκρατία του Λουγκάνσκ και έλεγξαν σημαντικό τμήμα της περιοχής. Ο Ποροσένκο ύστερα από την εκλογή του παρουσίασε ένα ειρηνευτικό σχέδιο, τα σημαντικότερα σημεία του οποίου ήταν η αναγνώριση των ουκρανικών προεδρικών εκλογών από τη Ρωσία, η κατάπαυση των εχθροπραξιών και η δημιουργία ενός ανθρωπιστικού διαδρόμου για τους αμάχους[25], ενώ προειδοποίησε πως έχει και εναλλακτικό σχέδιο σε περίπτωση που η ειρηνευτική του πρόταση δεν γίνει αποδεκτή από τους αυτονομιστές, τους οποίους αποκάλεσε τρομοκράτες[26].

Αποκέντρωση των εξουσιών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Ιούνιο του 2014 ο Ποροσένκο ξεκίνησε τη διαδικασία της αλλαγής του Συντάγματος προς την κατεύθυνση της αποκέντρωσης των διοικητικών εξουσιών. Πρότεινε μια νέα διοικητική διάρθρωση και ανάμεσα σε άλλα σημεία το προσχέδιο του έδινε το δικαίωμα σε κάθε κοινότητα να αποφασίσει το στάτους της Ρωσικής γλώσσας και των άλλων μειονοτικών γλωσσών στην περιοχή της εντός των ορίων της, με τα Ουκρανικά να παραμένουν η επίσημη γλώσσα σε εθνικό επίπεδο. Το προσχέδιο του συνάντησε την αντίδραση μιας κύριας συνιστώσας της πλειοψηφίας στο κοινοβούλιο.

Εξωτερική πολιτική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ποροσένκο απέκλεισε κάθε στρατιωτική συνεργασία με τη Ρωσία[27] και δήλωσε πως οι διμερείς σχέσεις των δύο χωρών δεν μπορούν να κανονικοποιηθούν όσο η Κριμαία ανήκει στη Ρωσία.[28]
Στις 27 Ιουνίου του 2014 υπέγραψε Συμφωνία Σύνδεσης με την Ευρωπαϊκή Ένωση, την οποία χαρακτήρισε ως την πιο σημαντική μέρα στην ιστορία της Ουκρανίας μετά την ανεξαρτησία του 1991.

Επικρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2006 ο Τζον Χερμπστ, πρέσβης των ΗΠΑ στην Ουκρανία, σε εσωτερικές επικοινωνίες χαρακτήρισε τον Ποροσένκο ως έναν ατιμασμένο ολιγάρχη. Αργότερα την ίδια χρονιά η Σίλα Γκουόλτνι, στέλεχος της αμερικανικής πρεσβείας στο Κίεβο, είχε πει γι'αυτόν πως "βαρύνεται από βάσιμες κατηγορίες διαφθοράς".[29]. Σύμφωνα με το BBC News ο Σεργκέι Γλάζιεφ, σύμβουλος του Βλάντιμιρ Πούτιν, δήλωσε ότι ο Πέτρο Ποροσένκο είναι "Ναζί" και ότι η υποστήριξη της συμφωνίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι "παράνομη"[30], άποψη από την οποία ρητά και επίσημα αποστασιοποιήθηκε το Κρεμλίνο.[31]
Σύμφωνα με άρθρο του Βίκτορ Σάπινοφ, πολιτικού αντιπάλου του, ενώ ο Πέτρο Ποροσένκο προσπαθεί εμφανώς να είναι μετριοπαθής, τελεί σε καθεστώς ομηρίας από οργανωμένη μειονότητα εξτρεμιστών. Θεωρεί, επίσης, ότι η διοίκηση του Ποροσένκο δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς τους φασίστες, προς τους οποίους διατηρεί σχέσης αλληλεξάρτησης, αναφέροντας τις διαφορές τους λίγο-πολύ τυπικές[32]
Το κομμουνιστικό κίνημα έχει χαρακτηρίσει την κυβέρνηση, την οποία στηρίζει ο πρόεδρος Ποροσένκο[33][34], αντιδραστική και ναζιστική[35][36][37][38][39][40], κατηγορία που επανέλαβαν[35][36] με αφορμή τη διάλυση της κοινοβουλευτική ομάδας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ουκρανίας από τον πρόεδρο του κοινοβουλίου με δικαιολογία την αποχώρηση έξι βουλευτών της[41], αφού είχε προηγηθεί αλλαγή του κανονισμού του κοινοβουλίου η οποία θεωρείται φωτογραφική για το συγκεκριμένο κόμμα[42].

Παραπομπές σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Άλμα πάνω «Poroshenko sworn in as Ukrainian president». interfax-Ukraine. 7 Ιουνίου 2014.
  2. Άλμα πάνω «Profile: Ukraine 'chocolate king' President Poroshenko» (στα Αγγλικά). BBC News.
  3. Άλμα πάνω Άρης Χατζηστεφάνου «Η πικρή σοκολάτα της Ουκρανίας» στο INFOWAR.GR, ανάκτηση 26/05/2014
  4. ↑ Άλμα πάνω, στο:4,0 4,1 «Poroshenko, President of Ukraine» (στα Αγγλικά). 28 Μαΐου 2014.
  5. Άλμα πάνω New «region» formed in Ukrainian Parliament. Central European University. 26 Μαρτίου 2001.
  6. ↑ Άλμα πάνω, στο:6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 Poroshenko, President of UkraineCentre for Eastern Studies (28 May 2014)
    Events by themes: Poroshenko familyUNIAN
  7. Άλμα πάνω Hanly, Ken (25 Μαΐου 2014). «Op-Ed: Petro Poroshenko the oligarch poised to become Ukraine president»Digital Journal. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Μαΐου 2014. Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2014.
  8. Άλμα πάνω Alex Rodriguez (27 Σεπτεμβρίου 2005). «In Ukraine, old whiff of scandal in new regime»Chicago Tribune. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Οκτωβρίου 2013.
  9. Άλμα πάνω «Biography» (στα ru). Korrespondent.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιουλίου 2006.
  10. Άλμα πάνω «Rada appoints Poroshenko Ukraine's foreign minister»Interfax-Ukraine. 9 Οκτωβρίου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Μαΐου 2012. Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2009.
  11. Άλμα πάνω «Poroshenko put on Ukraine's NSCD»Kyiv Post. Interfax-Ukraine. 12 Οκτωβρίου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Απριλίου 2014.
  12. Άλμα πάνω «Poroshenko: Ukraine could join NATO in 1–2 years, with political, public will»Kyiv Post. Interfax-Ukraine. 4 Δεκεμβρίου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιανουαρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2009.
  13. Άλμα πάνω «President:Prime Minister nominated Petro Poroshenko for Minister of Economy».President.gov.ua. 23 Φεβρουαρίου 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Ιανουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 3 March 2012.
  14. Άλμα πάνω (Ουκρανικά) Candidates single-mandate constituency № 12RBC Ukraine
  15. Άλμα πάνω «Poroshenko not intending to join any faction»Kyiv Post. Interfax-Ukraine. 12 Δεκεμβρίου 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Δεκεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 14 December 2012.
  16. Άλμα πάνω «Interview with Ukrainian presidential candidate Petro Poroshenko». The Washington Post. 25 Απριλίου 2014.
  17. Άλμα πάνω «Ukraine: Speaker Oleksandr Turchynov named interim president». BBC News. 23 Φεβρουαρίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Φεβρουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 29 Μαρτίου 2014.
    «Ukraine protests timeline». BBC News. 23 Φεβρουαρίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Φεβρουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 29 Μαρτίου 2014.
  18. Άλμα πάνω Главная | Центр соціальних та маркетингових досліджень SOCIS. Socis.kiev.ua. Retrieved 28 May 2014.
  19. Άλμα πάνω «Poroshenko ready to sell Roshen if elected president». Interfax-Ukraine. 2 Απριλίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 >πριλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2014.
  20. Άλμα πάνω «Poroshenko Declares Victory in Ukraine Presidential Election». The Wall Street Journal. 25 May 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Μαΐου 2014. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2014.
  21. Άλμα πάνω «Question of Ukraine's membership of NATO may split country – Poroshenko». Interfax-Ukraine. 2 April 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Απριλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2014.
  22. ↑ Άλμα πάνω, στο:22,0 22,1 «Ukraine crisis timeline»BBC News Online. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Μαΐου 2014. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2014.
  23. ↑ Άλμα πάνω, στο:23,0 23,1 «Poroshenko promises calm 'in hours' amid battle to control Donetsk airport».The Guardian. 26 Μαΐου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Μαΐου 2014. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2014.
  24. Άλμα πάνω «In Ukrainian election, chocolate tycoon Poroshenko claims victory»The Washington Post. 25 Μαΐου 2014.
  25. Άλμα πάνω «Poroshenko doesn't rule out roundtable in Donetsk involving parties to conflict».Interfax-Ukraine. 12 Ιουνίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουνίου 2014.
  26. Άλμα πάνω "«Poroshenko warns of ‘detailed Plan B’ if Ukraine ceasefire fails»Al Jazeera. 22 Ιουνίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουίου 2014.
  27. Άλμα πάνω «Порошенко заборонив будь-яку співпрацю з Росією у військовій сфері [Poroshenko forbade any cooperation with Russia in the military sphere]» (στα uk). Ukrayinska Pravda. 16 Ιουνίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιουνίου 2014. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουνίου 2014.
  28. Άλμα πάνω «Ukraine cannot normalize relations with Russia without return of Crimea, says Poroshenko»Interfax-Ukraine. 26 Ιουνίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυποστις 27 June 2014. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2014.
  29. Άλμα πάνω The not-very-nice things U.S. officials used to say about Ukraine’s new presidentThe Washington Post (29 Μαΐου 2014)
  30. Άλμα πάνω «Ukraine: Putin aide brands Poroshenko 'Nazi' ahead of EU deal». BBC News. 27 June 2014. Ανακτήθηκε στις 29 July 2014.
  31. Άλμα πάνω «EU signs pacts with Ukraine, Georgia and Moldova» (στα Αγγλικά). BBC news. 27 Ιουνίου 2014. «In a BBC interview, he said that Mr Poroshenko had no constitutional right to sign the treaty, which would damage the Ukrainian economy. However, President Putin's spokesman Dmitry Peskov told Russian media that Mr Glazyev's comments did not reflect the official Kremlin position.»
  32. Άλμα πάνω Shapinov, Victor (11 Ιουλίου 2014). «Dissecting Ukraine’s ‘democracy’: Poroshenko and the neo-Nazis». Workers World. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουλίου 2014.
  33. Άλμα πάνω «The World's Billionaires: Petro Poroshenko» (στα English). Forbes. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουλίου 2014.
  34. Άλμα πάνω «Poroshenko counts on further cooperation with Yatsenyuk, entire cabinet» (στα Αγγλικά). Kyiv Post. 26 Ιουλίου, 2014. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουλίου 2014.
  35. ↑ Άλμα πάνω, στο:35,0 35,1 «Δ. Κουτσούμπας: Να απομονωθεί η ναζιστική κυβέρνηση της Ουκρανίας».Ναυτεμπορική. 24/07/2014. Ανακτήθηκε στις 24/07/2014.
  36. ↑ Άλμα πάνω, στο:36,0 36,1 «Остановить геноцид населения Донецкой и Луганской народных республик! Заявление Президиума ЦК КПРФ». КПРФ. Ανακτήθηκε στις 25/07/2014.
  37. Άλμα πάνω «Joint Statement of Communist and Workers’ Parties on the recent developments in Ukraine». Ανακτήθηκε στις 27/07/2014.
  38. Άλμα πάνω «Κοινή ανακοίνωση 20 Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων για την Ουκρανία». news.in.gr. Ανακτήθηκε στις 28/07/2014.
  39. Άλμα πάνω «Κοινή ανακοίνωση Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων για την Ουκρανία». ΕΡΤopen. Ανακτήθηκε στις 28/07/2014.
  40. Άλμα πάνω «Κοινή ανακοίνωση Κομμουνιστικών Νεολαιών για τις εξελίξεις στην Ουκρανία». Ανακτήθηκε στις 27/07/2014.
  41. Άλμα πάνω «Communist Party Ousted From Ukraine Parliament» (στα Αγγλικά). The Moscow Times.
  42. Άλμα πάνω Κατρούγκαλος, Γιώργος (28/07/2014). «Μια χώρα σε αυταρχικό κατήφορο»Εφημερίδα των Συντακτών. Ανακτήθηκε στις 29/07/2014.
Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα