Translate on my blog

Δευτέρα, 15 Ιουνίου 2015

Στέφανος Ούρος Α΄

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
King Stefan Uroš I with his son Stefan Dragutin.jpg
Ο Στέφανος Ούρος Α΄ (σερβικά : Стефан Урош I), γνωστός και σαν Στέφανος ο Μέγας[1](Стефан Велики) (περ. το 1223 - 1 Μαΐου 1277), ήταν ο βασιλιάς της Σερβίας την περίοδο 1243 - 1276, διαδεχόμενος τον ετεροθαλή αδελφό του Στέφανο Βλάντισλαβ.
Ήταν ο μικρότερος γιος του Στέφανου του Πρωτόστεπτου από την δεύτερη σύζυγο του Άννα Δάνδολο, εγγονή του Ερρίκου Δάνδολουδόγη της Βενετίας.
Την άνοιξη του 1243 οι Σέρβοι επαναστάτησαν και καθαίρεσαν τον βασιλιά Στέφανο Βλάντισλαβ, αντικαθιστώντας τον με τον μικρότερο αδελφό του Στέφανο Ούρο Α΄. Ο νέος βασιλιάς διατήρησε καλές σχέσεις με τον προκάτοχό του[2], ο οποίος αναφέρεται σε ορισμένους χάρτες του.
Η βασιλεία του Στέφανου Ούρος Α΄ συνέπεσε με την παρακμή των γειτονικών αντιπάλων τηςΣερβίας, το Δεσποτάτο της Ηπείρου και τη Βουλγαρία. Αυτό βοήθησε τη Σερβία να γίνει ισχυρή τοπική εξουσία. Ο Στέφανος Ούρος ενθάρρυνε την ταχεία οικονομική ανάπτυξη και τις εμπορικές συναλλαγές με τις Δαλματικές πόλεις Ραγούζα και ΚότορΣάξονες ανθρακωρύχοι από τηνΟυγγαρία[3] εισήχθησαν για να εργαστούν και να δουλέψουν στα Σερβικά ορυχεία ασημιού στο Μπρκόβο και στο Ρούντνικ. Στους Σάξονες παραχωρήθηκαν θρησκευτικά και πολιτικά δικαιώματα. Το Νόβο Μπρντο έφτασε να έχει 40.000 κατοίκους, από τις μεγαλύτερες εκείνη την εποχή πόλεις της Ευρώπης[4].
Το 1252-1253 ενεπλάκη σε πόλεμο με τη Δημοκρατία της Ραγούζας, η οποία συνόρευε με την Ζαχλουμία. Η Ραγούζα συνήψε συμμαχία με τη Βουλγαρία. Σε έναν χάρτη με ημερομηνία 22 Μαΐου 1254 αναφέρεται συμμαχία ανάμεσα στους δυο εμπλεκόμενους. Κατά τη διάρκεια του δεύτερου μισού του 1260 ένας νέος πόλεμος ξέσπασε με την Ραγούζα και υπεγράφη συνθήκη το 1268, τελειώνοντας τον πόλεμο.
Το 1268 ο Στέφανος Ούρος εισέβαλε τις ουγγρικές περιοχές νότια του Δούναβη στην Μάτσβα. Παρά κάποια αρχική επιτυχία, ο Στέφανος Ούρος συνελήφθη από τους Ούγγρους και αναγκάστηκε να αγοράσει την απελευθέρωσή του και να υπογράψει συνθήκη ειρήνης. Ο Στέφανος Ούρος ήρθε σε σύγκρουση με τον γιο του και νόμιμο διάδοχο Στέφανο Ντραγκούτιν: Ο Ουρος είχε πρόθεση να αφήσει διάδοχο τον Μιλούτιν. Ξεκίνησε εμφύλιος πόλεμος όπου ο Στέφανος Ούρος, ηττημένος από τον Ντραγκουτίν[5] παραιτήθηκε από τον θρόνο και αποσύρθηκε μοναχός σε άγνωστη μονή της Ζαχλουμίας, όπου πέθανε μετά 2-3 χρόνια. Τα λείψανά του αργότερα μεταφέρθηκαν στην μονή Σοποτσάνι που είχε ιδρύσει ο ίδιος. Κατείχε τιμητικά τον τίτλο του Κράλη της Βουλγαρίας[6].
Με τη σύζυγό του Έλενα των Ανζού που ήταν πριγκίπισσα ή κόρη του Λατίνου αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης , είχε τουλάχιστον τρεις γιους και μία κόρη άγνωστου ονόματος:

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Άλμα πάνω Jireček 1967, p. 310: "König Stephan Uros" I. (1243 — 1276) wird von den Männern der serbischen Kirche, von Domentian und Daniel, der „Große" (veliki) genannt,"
  2. Άλμα πάνω Foundation for Medieval Genealogy «Serbia» Consultado
  3. Άλμα πάνω Petrović, Petar; Đurđekanović, Slađana. Ancient mining and metallurgy in southeast Europe. Arheološki institut (Belgrado, 1995) p. 243
  4. Άλμα πάνω Ivan Ivanji, Jugoslawien, APA Guides, München 1991, Serbisches Mittelalter (Autor: Srđan Pirivatrić), S. 38
  5. Άλμα πάνω Ćirković, Sima M. The Serbs. Blackwell Publishing Ltd, 2004. ISBN 0-631-20471-7
  6. Άλμα πάνω Мисирков, Кръстьо, Бележки по южно-славянска филология и история (Към въпроса за пограничната линия между българския и сръбско-хърватски езици и народи), Одеса, 30.XII.1909 г.. Българска сбирка, 1910, 1911.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Stephen Uroš I of Serbia της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό τηνGNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).