Translate on my blog

Παρασκευή, 26 Ιουνίου 2015

Οικογένεια Βλασοπούλου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Οικόσημο οικογένειας Βλασοπούλου
Η οικογένεια Βλασοπούλου (Ιταλικά: Vlasopulo) είναι μια απο τις παλαιότερες[1] αρχοντικές οικογένειες της Κέρκυρας.

Γενικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η οικογένεια έλκει την καταγωγή της από το Βυζάντιο με παρουσία αιώνων στην περιοχή της Πελοποννήσου καθώς σε αυτήν της Ιθάκης και της Κέρκυρας. Στην Κέρκυραεγκαταστάθηκαν στα 1555 μετά την φυγή κάποιων μελών της από την Ιθάκη λόγω της κατάστασης που επικρατούσε εκείνη την εποχή στον Ελλαδικό χώρο. Σύντομα αρκετά από τα μέλη της οικογένειας Βλασοπούλου διακρίθηκαν σε διάφορους τομείς της πάλαι ποτέ βενετοκρατούμενης κοινωνίας της Κέρκυρας όπως στην πολιτική, τα γράμματα και τις τέχνες. Το 1642 η οικογένεια Βλασοπούλου γράφτηκε στην Χρυσή Βίβλο των ευγενών της Κέρκυρας (Libro d'Oro). Ατύπως η οικογένεια διατηρούσε τον τίτλο του κόμη. Ο συγκεκριμένος τίτλος δεν αποδόθηκε ποτέ με επίσημο τρόπο από το συμβούλιο των ευγενών της Κέρκυρας (παρόλο που συμμετείχε στο συμβούλιο των ευγενών του νησιού) αλλά των διεκδικούσε η οικογένεια βάση των δεσμών αίματος η οποία είχε με άλλες μεγάλες οικογένειες της Κέρκυρας όπως με την αρχοντική οικογένεια Μαρκορά και την επίσης πριγκιπική οικογένεια Βούλγαρι(η)[2], οι οποίες κατείχαν τον τίτλο.
Η οικογένεια μέχρι και τις αρχές του 20ου αιώνα προσφωνούνταν με τον τίτλο του κόμη και ήταν κληρονομικός τόσο για τα άρρενα όσο και για τα θηλυκά μέλη. Η οικογένεια διατηρούσε δεσμούς αίματος και με την οικογένεια Καποδίστρια απο γαμήλια ένωση των δύο οικογενειών.[3] Μέλος της ίδιας οικογένειας είναι και ο Γεράσιμος Μαρκοράς.

Μέλη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αντίγραφο απο Libro d'Oro (Vlasopulo)
Σύμφωνα με έγγραφα και παπύρους οι οποίοι φυλάσσονται στο ιστορικό αρχείο της Κέρκυρας φαίνεται πως η οικογένεια είχε έντονη σχέση και με τον κλήρο καθώς πολλά από τα μέλη της φέρουν διάφορα εκκλησιαστικά αξιώματα. Σήμερα η οικογένεια Βλασοπούλου έχει απογόνους στην Κέρκυρα, την Λήμνο, την Χίο και την Αθήνα καθώς και σε χώρες του εξωτερικού όπως τις Η.Π.Α.Καναδά και τηνΓερμανία.
Σε αντίγραφο της Χρυσής Βίβλου (Libro d'Oro) αναφέρονται τα εξής ονόματα από την οικογένεια:
  • Τιμόθεος Βλασόπουλος (Κλάδος της Κέρκυρας)
  • Φράνκο Βλασόπουλος (1659), γιος του Τιμοθέου (Κλάδος της Κέρκυρας)
  • Στυλιανός Α' Βλασόπουλος σύζυγος της κόμισσας Στελούλας Καποδίστρια ( ο γάμος έγινε στις 26 Νοεμβρίου 1613 ), γιος του Τιμοθέου (Κλάδος της Κέρκυρας)
  • Ιάκωβος Βλασόπουλος, γιος του Τιμοθέου (Κλάδος της Κέρκυρας)
  • Στυλιανός Βλασόπουλος (1690), γιος του Ιακώβου (Κλάδος της Κέρκυρας)
  • Ιωάννης Βλασόπουλος (1679), σύζυγος της κόμισσας Διαμαντίνας Μαρκορά γιος του Ιακώβου (Κλάδος της Κέρκυρας)
  • κόμης Νικόλαος Βλασόπουλος (1719), γιος του Ιωάννη (Κλάδος της Κέρκυρας) και της κόμισσας Διαμαντίνας Μαρκορά
  • κόμης Τιμόθεος Βλασόπουλος (1712), σύζυγος της κόμισσας Μιλούλιας Βούλγαρι(η)[2] και γιος του Ιωάννη (Κλάδος της Κέρκυρας) και της κόμισσας ΔιαμαντίναςΜαρκορά
Απόγονοι μετά την (Libro d'Oro) εποχή:
  • κόμης Στυλιανός Βλασόπουλος[1] (1823), γιος του Φανούριου (Κλάδος της Κέρκυρας)

Άλλα μέλη της οικογένειας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Μαρίνα Βλασοπούλου, σύζυγος του Γεώργιου Μαρκορά ο οποίος διατέλεσε δικαστικός και πολιτικός και μετά την ένωση της Επτανήσου με την Ελλάδα το (1864) εξελέγη βουλευτής και έλαβε το αξίωμα του αντιπροέδρου της Βουλής το (1865).
  • Γεράσιμος Μαρκοράς (1826 - 1911), γιος της Μαρίνας Βλασοπούλου και του Γεωργίου Μαρκορά, ποιητής, από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της Επτανησιακής Σχολής.
Tο 1920 θεσπίστηκε πρωτόκολλο (ιδιωτικό συμφωνητικό) στην οικογένεια Βλασοπούλου το οποίο υποχρέωνε τα θηλυκά μέλη να υιοθετούν και το επώνυμο της δυναστείας έτσι ώστε να εκλείψει ο κίνδυνος να χαθεί το επίθετο με την πάροδο του χρόνου και για αυτό σε κάποιες περιπτώσεις μελών υπάρχει σύνθετη ονομασία. Σήμερα το επώνυμο της οικογένειας το υιοθετούν και άρρενα μέλη τα οποία συνδέονται με την οικογένεια μέσω των μητέρων τους.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. ↑ Άλμα πάνω, στο:1,0 1,1 Στοιχεία για τον Στυλιανό Βλασόπουλο
  2. ↑ Άλμα πάνω, στο:2,0 2,1 2,2 Εγκυκλοπαίδεια "Νέα Δομή", εκδόσεις Τεγόπουλου - Μανιατέα, λήμμα: Στυλιανός Βλασσόπουλος, τόμος 7, σελ.174
  3. Άλμα πάνω Πυλαρινός, Τα νομίσματα της νεωτέρας Ελλάδος (1828 - 2000), εκδόσεις Πυλαρινός, σελ.12