Translate on my blog

Δευτέρα, 15 Ιουνίου 2015

Γκαβρίλο Πρίντσιπ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Γκαβρίλο Πρίντσιπ
Gavrilo Princip cropped.jpg
Ο Γκαβρίλο Πρίτσιπ στο κελί της φυλακής στο κάστρο Τερεζίν
Γέννηση25 Ιουλίου 1894 Obljaj, Βοσνία και Ερζεγοβίνη, Αυστροουγγαρία
Θάνατος28 Απριλίου 1918 (23 ετών) Τερεζίν, Βοημία, Αυστροουγγαρία
Αιτία θανάτουΦυματίωση
ΕθνικότηταΒόσνιος
ΥπηκοότηταΒοσνία και Ερζεγοβίνη
ΘρησκείαΆθεος [1]
Επάγγελμαεπαναστάτης
Ο Γκαβρίλο Πρίντσιπ (Гаврило Принцип[2]25 Ιουλίου 1894 - 28 Απριλίου 1918) ήταν Σερβοβόσνιος που δολοφόνησε τον Αρχιδούκα Φραγκίσκο Φερδινάνδο της Αυστρίας και τη γυναίκα του, Σοφία, Δούκισσα του Χόχενμπεργκ, στο Σεράγεβο στις 28 Ιουνίου 1914.[3] Ο Πρίντσιπ και οι συνεργοί του συνελήφθησαν και ενέπλεξαν κάποια από τα μέλη τουΣερβικού στρατού, οδηγώντας την Αυστροουγγαρία να εκδώσει ένα démarche (επίσημο διπλωματικό ανακοινωθέν) προς τη Σερβία γνωστό και ως το Ultimatum του Ιουλίου.[4] Αυτό χρησιμοποιήθηκε ως η δικαιολογία για την κήρυξη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου.[5] Ο Πρίντσιπ, ένας Γιουγκοσλάβος εθνικιστής σχετιζόμενος με το κίνημα Mlada Bosna που κυρίως αποτελούνταν από Σέρβους, αλλά επίσης από Μουσουλμάνους Σλάβους καιΚροάτες.[6] Κατά τη διάρκεια της δίκης του δήλωσε "Είμαι Γιουγκοσλάβος εθνικιστής, που επιδιώκω την ενοποίηση όλων των Γιουγκοσλάβων, και μου είναι αδιάφορη η μορφή του κράτους που θα δημιουργηθεί , αλλά θα πρέπει να είναι ανεξάρτητο από την Αυστρία."[7]

Παιδικά χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Γκαβρίλο Πρίντσιπ γεννήθηκε σε ένα απομακρυσμένο χωριό της Ομπλιάι κοντά στοΜποσάνσκο Γκράχοβο, που την εποχή εκείνη ήταν de jure μέρος του του Βιλαετίου της Βοσνίας εντός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αν και η επαρχία είχε από το 1878 καταληφθεί από την Αυστροουγγαρία που την κυβερνούσε ως εξαρτημένη περιοχή της, έναde facto τμήμα της Αυστροουγγαρίας. Οι γονείς του, ο πατέρας Πέταρ, ήταν ταχυδρόμος, και η Μαρίγια (πατρικό Μίτσιτς) είχαν εννέα παιδιά, έξι από τα οποία πέθαναν σε παιδική ηλικία. Οι φτωχοί γονείς του δεν μπορούσαν να του παράσχουν τα απαραίτητα και να τον στείλουν να ζήσει με έναν μεγαλύτερο αδερφό του στο Σεράγεβο, τη σημερινή πρωτεύουσα της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Άλμα πάνω Owings, W.A. Dolph (1984). The Sarajevo Trial. Documentary Publications. σελ. 86. ISBN 0-89712-122-8«Premuzic: Do you believe in God, or are you more an atheist? Princip: Atheist.»
  2. Άλμα πάνω Vladimir Dedijer, The Road to Sarajevo, Simon and Schuster, 1966, pp. 187–188.
  3. Άλμα πάνω Johnson, Lonnie (1989). Introducing Austria: A short history. σελ. 52–54. ISBN 0-929497-03-1.
  4. Άλμα πάνω Gilbert, Martin (1995). First World War. HarperCollins. σελ. 20–24. ISBN 0-00-637666-5.
  5. Άλμα πάνω Strachan, Hew (1998). The Oxford Illustrated History of the First World War. Oxford University Press. σελ. 9. ISBN 0-19-820614-3.
  6. Άλμα πάνω Dejan Djokić. Yugoslavism: histories of a failed idea, 1918-1992. London, England, UK: C. Hurst & Co. Ltd, 2003. Pp. 24.
  7. Άλμα πάνω Malcolm, Noel (1996). Bosnia: A Short History. New York University Press. σελ. 153. ISBN 0-8147-5561-5.

Διαβάστε ακόμα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Wolfson, Robert; Laver, John (2001-12-30). Years of Change, European History 1890-1990 (3 έκδοση). Hodder Murray. σελ. 117.ISBN 0-340-77526-2.
  • Vladimir Dedijer, Road to Sarajevo, Simon and Schuster, New York 1966.
  • Drago Ljubibratić, Gavrilo Princip, Nolit, Belgrade 1969.
  • Michèle Savary, La vie et mort de Gavrilo Princip, L'Age d'Homme 2004.
  • Dušan T. Bataković (dir.), Histoire du peuple serbe, Lausanne, L'Age d'Homme 2005.