Translate on my blog

Σάββατο, 20 Ιουνίου 2015

Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας 1833

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Χάρτης διοικητικής διαίρεσης του 1833
Η διοικητική διαίρεση του 1833 καθορίστηκε από την Κυβέρνηση Μαυροκορδάτου, στους πρώτους μήνες της διακυβέρνησης της χώρας από την Αντιβασιλεία μετά την άφιξη του Βασιλέα Όθωνα στην Ελλάδα. Με βάση αυτή τη διαίρεση, που τέθηκε σε εφαρμογή με το Βασιλικό Διάταγμα της 3/15 Απριλίου του 1833 «Περί διαιρέσεως του Βασιλείου και της διοικήσεώς του», η επικράτεια του Ελληνικού Βασιλείου χωρίσθηκε σε δέκα νομούς / νομαρχίες και 42 επαρχίες. Επικεφαλής της κάθε νομαρχίας ήταν ο νομάρχης, ανώτερο διοικητικό όργανο στη διοικητική διεύθυνση του νομού, με υπαγόμενες επαρχίες και δήμους, τα καθήκοντα του οποίου ορίσθηκαν με το από 25 Απριλίου του 1833 Βασιλικό Διάταγμα «Περί της αρμοδιότητας των νομαρχών και περί της κατά τας νομαρχίας υπηρεσίας». Την διαίρεση αυτή ακολούθησε στη συνέχεια και η διοικητική σύσταση αναγνώριση ισάριθμων μητροπόλεων με εξαίρεση εκείνη της Μάνης (Γυθείου).
Πρώτοι νομάρχες του Βασιλείου της Ελλάδος, που ορίστηκαν με την παραπάνω νομοθεσία ήταν ξεκινώντας από την νομαρχία πρωτεύουσας, οι: Φραγκίσκος Μαύρος (Αργολίδος και Κορινθίας), Γεώργιος Γλαράκης (Αχαΐας και Ήλιδος), Κωνσταντίνος Ζωγράφος (Αρκαδίας), Δημήτριος Χρηστίδης (Μεσσηνίας), Ανδρέας Μεταξάς (Λακωνίας),Αναγνώστης Μοναρχίδης (Ακαρνανίας και Αιτωλίας), Ιωάννης Αμβροσιάδης (Φωκίδος και Λοκρίδος), Μιχαήλ Σχινάς (Αττικής και Βοιωτίας), Γεώργιος Αινιάν (Εύβοιας), και τέλος Ιάκωβος Ρίζος Νερουλός (Κυκλάδων)[1][2].
Η διοικητική διαίρεση του 1833 ήταν η δεύτερη κατά σειρά διοικητική διαίρεση που εφαρμόστηκε στην Ελλάδα, μετά την Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας 1828 που είχε εφαρμόσει ο κυβερνήτης Ιωάννης Καποδίστριας, στη νεοσύστατη Ελληνική Πολιτεία.

Ιστορική αναδρομή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με την λήξη της επανάστασης του 1821 η Ελλάδα αποτελείτο από την Πελοπόννησο, την Στερεά Ελλάδα, την Εύβοια και τις Κυκλάδες. Με την διοικητική διαίρεση της Ελλάδας του 1833 εφαρμόστηκε για πρώτη φορά η νομαρχιακή διοίκηση. Η Ελλάδα με τον Νόμο «Περί Συστάσεως των Δήμων» (27/12/1833,ΦΕΚ 3/10-1-1834)[3] διαιρέθηκε σε δέκα νομαρχίες και 42 επαρχίες, οι οποίες με την σειρά τους διαιρέθηκαν σε δήμους. Η διοικητική διαίρεση συνοδεύτηκε και από την πρώτη επίσημη απογραφή του 1834 - 1835 του ελληνικού κράτους. Το σχήμα αυτό (νομαρχίες-επαρχίες) παρέμεινε μέχρι το 1836 οπότε η διοικητική διαίρεση μεταβλήθηκε (Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας (1836) με Διοικήσεις-επαρχίες) αλλά επανήλθε ξανά με τη Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας του 1845 με μικρές αλλαγές στον αριθμό και στην οριοθέτηση των επαρχιών και των δήμων.

Διοικητική διαίρεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αναλυτικά οι νομοί και οι επαρχίες που δημιουργήθηκαν με την διοικητική διαίρεση:
Πελοπόννησος
ΝομόςΈδρα νομούΕπαρχίεςΟι δήμοι αναλυτικά
Νομός Αχαΐας και ΉλιδοςΠάτραΕπαρχία Αιγιαλείας
διοικητική διαίρεση επαρχίας Αιγιαλείας
Νομός Αργολίδας και ΚορινθίαςΝαύπλιοΕπαρχία Ναυπλίας
διοικητική διαίρεση επαρχίας Ναυπλίας
Νομός ΑρκαδίαςΤρίποληΕπαρχία Γορτύνης
διοικητική διαίρεση επαρχίας Γορτυνίας
Νομός ΛακωνίαςΣπάρτηΕπαρχία Επιδαύρου Λιμηράς
Επαρχία Γυθείου
Επαρχία Οιτύλου
Επαρχία Λακεδαίμονος
διοικητική διαίρεση επαρχίας Επιδαύρου Λιμηράς
διοικητική διαίρεση επαρχίας Γυθείου
διοικητική διαίρεση επαρχίας Οιτύλου
διοικητική διαίρεση επαρχίας Λακεδαίμονος
Νομός ΜεσσηνίαςΚαλαμάταΕπαρχία Καλαμών
διοικητική διαίρεση επαρχίας Καλαμάτας
Στερεά Ελλάδα
ΝομόςΈδρα νομούΕπαρχίεςΟι δήμοι αναλυτικά
Νομός Αττικής και ΒοιωτίαςΑθήναΕπαρχία Αττικής
Επαρχία Αίγινας
Επαρχία Μεγαρίδας
Επαρχία Λιβαδειάς
Επαρχία Θηβών
διοικητική διαίρεση επαρχίας Αττικής
διοικητική διαίρεση επαρχίας Αίγινας
διοικητική διαίρεση επαρχίας Μεγαρίδας
διοικητική διαίρεση επαρχίας Λιβαδειάς
διοικητική διαίρεση επαρχίας Θηβών
Νομός Ακαρνανίας και ΑιτωλίαςΜεσολόγγιΕπαρχία Ακαρνανίας
Επαρχία Μεσολογγίου
Επαρχία Ναυπακτίας
Επαρχία Καλλιδρόμης
διοικητική διαίρεση επαρχίας Ακαρνανίας
διοικητική διαίρεση επαρχίας Μεσολογγίου
διοικητική διαίρεση επαρχίας Ναυπακτίας
διοικητική διαίρεση επαρχίας Καλλιδρόμης
Νομός ΕύβοιαςΧαλκίδαΕπαρχία Χαλκίδας
Επαρχία Βορείων Σποράδων
Επαρχία Καρυστίας
διοικητική διαίρεση επαρχίας Χαλκίδας
διοικητική διαίρεση επαρχίας Βορείων Σποράδων
διοικητική διαίρεση επαρχίας Καρυστίας
Νομός Φωκίδας και ΛοκρίδαςΆμφισσαΕπαρχία Φθιώτιδας
Επαρχία Λοκρίδας
Επαρχία Δωρίδας
Επαρχία Παρνασσίδας
διοικητική διαίρεση επαρχίας Φθιώτιδας
διοικητική διαίρεση επαρχίας Λοκρίδας
διοικητική διαίρεση επαρχίας Δωρίδας
διοικητική διαίρεση επαρχίας Παρνασσίδας
Κυκλάδες
ΝομόςΈδρα νομούΕπαρχίεςΟι δήμοι αναλυτικά
Νομός ΚυκλάδωνΕρμούποληΕπαρχία Άνδρου
Επαρχία Κύθνου
Επαρχία Μήλου
Επαρχία Νάξου
Επαρχία Σύρου
Επαρχία Τήνου
Επαρχία Θήρας
διοικητική διαίρεση επαρχίας Άνδρου
διοικητική διαίρεση επαρχίας Κύθνου
διοικητική διαίρεση επαρχίας Μήλου
διοικητική διαίρεση επαρχίας Νάξου
διοικητική διαίρεση επαρχίας Σύρου

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Άλμα πάνω Απόφαση της 23 Απριλίου/8 Μαΐου του 1833 «Περί διορισμού των νομαρχών δια τους δέκα νομάρχες του βασιλείου της Ελλάδος»:Φραγκίσκος Μαύρος (Αργολίδος και Κορινθίας), Γεώργιος Γλαράκης (Αχαΐας και Ήλιδος), Δημήτριος Χρηστίδης (Μεσσηνίας), Κωνσταντίνος Ζωγράφος (Αρκαδίας), Ανδρέας Π. Μεταξάς (Λακωνίας), Αναγνώστης Μοναρχίδης (Ακαρνανίας και Αιτωλίας), Ιωάννης Αμβροσιάδης (Φωκίδος και Λοκρίδος), Μ. Σχινάς (Αττικής και Βοιωτίας), Γεώργιος Αινιάν (Εύβοιας), και Ιάκωβος Ρίζος Νερουλός (Κυκλάδων)
  2. Άλμα πάνω ΦΕΚ A 16/1833, Ναύπλιο 28 Απριλίου 1833, Απόφασις περί διορισμού Νομαρχών δια τους δέκα Νομούς του Βασιλείου της Ελλάδος 23 Απριλίου (5 Μαΐου) 1833
  3. Άλμα πάνω Δήμος Καλλιέων, διοικητικές διαιρέσεις

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]