Translate on my blog

Δευτέρα, 22 Ιουνίου 2015

Αμαλασούνθα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ξυλογραφία του 1493 που αναπαριστά την Αμαλασούνθα.
Η Αμαλασούνθα (Amalasunta495 - 30 Απριλίου 535) ήταν βασίλισσα των Οστρογότθων (526-534) Ήταν κόρη του Θεοδώριχου του Μεγάλου.
Παντρεύτηκε το 515 τον Ευθάριχο (περ. 480-522), ένας ευγενής Οστρογότθος της δυναστείας των Αμαλ, ο οποίος είχε προηγουμένως ζήσει στην Ισπανία των Βησιγοτθων, γιος του Βιδεριχου (γ. 450), εγγονός του Berismund (γ. 410), και δισέγγονος του Thorismund (πέθανε μετά το 400), βασιλιάς των Οστρογότθων περ. 400.
Όταν ο σύζυγός της πέθανε, προφανώς στα πρώτα χρόνια του γάμου της, την αφησε με δύο παιδιά, τον Αταλάριχο και την Ματασούνθα (περ. 517 - μετά το 550) Η σύζυγός περ. 550 τουΓερμανού. Μετά το θάνατο του πατέρα της το 526, ο γιος της Αταλάριχος, τον διαδέχτηκε, αλλά η Αμαλασούνθα κράτησε την εξουσία ως αντιβασιλισσα για τον 10χρονο γιο της. Βαθιά διαποτισμένη με το παλιό ρωμαϊκό πολιτισμό, έδωσε και στον γιο της την ρωμαϊκή παιδεία άλλα ήταν κάθετη με της ιδέες των Γοτθων ευγενών που θέλανε να ακολουθήσει της δίκες τους φιλοδοξίες. Ως αποτέλεσμα, ο Αταλάριχος έπινε υπερβολικά και επιδόθηκε σε άσωτη ζωή που κατέστρεψε τις προοπτικές του και, τελικά, τον οδήγησε στο θάνατο. Ο θάνατος του γιου της το 534 σημειώσει μεγάλη αλλαγή στη στάση των υποθέσεων. Έχοντας χάσει εν μέρη την επιρροή της η Αμαλασούνθα προσπάθησε να ξαναπάρει την εξουσία των Οστρογότθων. Μετά την επιτυχή καταστολή μιας συνωμοσίας εναντίον της το 533, διέταξε τον θάνατο τρεις Οστρογότθους ευγενείς που ήταν ύποπτοι για συμμετοχή στην συνωμοσία. Και ταυτόχρονα άρχισε διαπραγματεύσεις με τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό Α', με στόχο να δώσει συμβουλές στα σημεία που θα μπορεί να εισβάλει στον επερχόμενο πόλεμο, από την βόρεια Αφρική στην Σικελία με στόλο, και από την Δαλματία κατευθείαν στην Ραβένα με στρατό, και για την απόδραση της με όλο το Γοτθικό θησαυροφυλάκιο στην Κωνσταντινούπολη.
Τώρα η βασίλισσα, Αμαλασούνθα έκανε τον ξάδελφό της, Θεόδατο συνεργάτη του θρόνου της με σκοπό την ενίσχυση της θέσης της. Η επιλογή ήταν ατυχής, γιατί ο Θεόδατος σφετεριστικέ τον θρόνο της και προώθησε την αποστροφή των Γότθων, από το Βυζάντιο. Και με εντολή του η Αμαλασούνθα φυλακίστηκε σε ένα νησί στη λίμνη της Τοσκάνης Μπολσένα. Ο Θεόδατος καθώς σφετερίστηκε το θρόνο και την φυλάκισε, ζήτησε από τον Ιουστινιανό να τον αναγνωρίσει. Ο διπλωμάτης Πέτρος Πατρίκιος συνάντησε τους πρεσβευτές του Γότθου βασιλιά καθ/οδόν προς την Ιταλία, στον Αυλώνα, και ενημέρωσε την Κωνσταντινούπολη ζητώντας οδηγίες. Ο Ιουστινιανός διεμήνυσε στο Θεόδατο ότι η Αμαλασούνθα ήταν υπό την προστασία του και ότι δεν θα έπρεπε να την πειράξει. Παρ’ όλα αυτά, όταν ο Πέτρος κατέφθασε στην Ιταλία η Αμαλασούνθα ήταν ήδη νεκρή, γιατί στις 30 Απριλίου, την άνοιξη του 535, είχε στραγγαλιστεί στο μπάνιο της από συγγενείς των ευγενών που σκοτώθηκαν μετά την πλοκή του 533.
Η εξιστόρηση του Προκόπιου στους «Γοτθικούς Πολέμους» του είναι ασαφής για το περιστατικό αυτό, αλλά στην «Απόκρυφη Ιστορία» λέει ξεκάθαρα πως ο Πέτρος επέτρεψε να σκοτώσουν την Αμαλασούνθα κατ’ εντολή της Θεοδώρας που την θεώρησε πιθανή απειλή για την εξουσία της. Παρά τις όποιες κρυφές διαβεβαιώσεις της Θεοδώρας στο Θεόδατο, ο Πέτρος καταδίκασε το γεγονός και ξεκαθάρισε ότι, ως αποτέλεσμα, θα ακολουθούσε πόλεμος χωρίς καμία ανακωχή μεταξύ Βυζαντίου και Γότθων. Ο Ιουστινιανός χρησιμοποίησε τον θάνατό της ως αφορμή πολέμου εναντίον των Γότθων, αποστέλλοντας τον Μούνδο στη Δαλματία και τον Βελισάριο στην Ιταλία.
Οι επιστολές του Κασσιόδωρου, που ήταν επικεφαλής υπουργός και λογοτεχνικό σύμβουλος της Αμαλασούνθα, και οι ιστορίες του Προκοπίου και του Ιορδάνη, μας δίνουν πληροφορίες μας για τον χαρακτήρα της Amalasuntha.
Η ζωή της Αμαλασούνθα έγινε το αντικείμενο μιας τραγωδίας, το πρώτο έργο που γράφτηκε από τον νεαρό Κάρλο Γκολντόνι (Carlo Goldoni) και παρουσιάστηκε στο Μιλάνο το (1733).
Ο αστεροειδής 650 Αμαλασούνθα πήρε το όνομα της προς τιμήν της.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • This article incorporates text from a publication now in the public domain: Chisholm, Hugh, ed. (1911). Encyclopædia Britannica (11th ed.). Cambridge University Press.
  • Continuité des élites à Byzance durante les siècles obscurs. Les princes caucasiens et l'Empire du VIe au IXe siècle, 2006
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Amalasunta της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDLκαι την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).