Translate on my blog

Τετάρτη, 3 Ιουνίου 2015

Μαυροπροβατάδες

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ομοσπονδία Μαυροπροβατάδων
قراقویونلو
Καρά Κογιουνλού
Σημαία
Σημαία
Χάρτης
ΠρωτεύουσαΤαυρίδα
ΓλώσσεςΟγουζική
Πολίτευμα
Σάχης
Μοναρχία
Καρά Μουχάμμαντ
Χασάν Αλί
ΘρησκείαΙσλαμισμός (Σιιτισμός)[1]
Οι Μαυροπροβατάδες (Καρά Κογιουνλού, από τις μαύρες προβιές που φορούσαν οι αρχηγοί τους στο κεφάλι τους) ήταν σιιτική[2]ομοσπονδία τουρκομανικών φυλών που διαφέντευε την περιοχή που περιλαμβάνει τη σημερινή Αρμενία (1406), τοΑζερμπαϊτζάν, το βορειοδυτικό Ιράν, την ανατολική Τουρκία και το Ιράκ από το 1375 ώς το 1468. [3][4]
Οι Μαυροπροβατάδες σε κάποιο σημείο ίδρυσαν την πρωτεύουσά τους στη Χεράτστην τότε ανατολική Περσία (σήμερα πόλη του Αφγανιστάν)[5] και ήταν υποτελείς στη δυναστεία των Τζαλαγιριδών της Βαγδάτης και Ταυρίδας από το 1375 περίπου, όταν ο αρχηγός της ηγετικής φυλής τους ήταν ηγεμόνας της Μοσούλης. Παρόλα αυτά επαναστάτησαν και διασφάλισαν την ανεξαρτησία τους από τη δυναστεία των Τζαλαγιριδών με την κατάκτηση της Ταυρίδας από τον Καρά Γιουσούφ.
Το 1400, οι στρατιές του Ταμερλάνου κατανίκησαν τους Μαυροπροβατάδες και ο Καρά Γιουσούφ κατέφυγε στην Αίγυπτο αναζητώντας προστασία στους Μαμελούκους. Εκεί συγκέντρωσε στρατό και το 1406 επανέκτησε την Ταυρίδα. Το 1410, οι Μαυροπροβατάδες κατέλαβαν τη Βαγδάτη. Η ενθρόνιση μιας μαυροπροβατιδικής ηγεσίας εκεί, επιτάχυνε την πτώση των Τζαλαγιριδών, τους οποίους είχαν κάποτε υπηρετήσει. Παρόλη την εσωτερική διαμάχη μεταξύ των απογόνων του Καρά Γιουσούφ μετά το θάνατό του το 1420 και την αυξανόμενη απειλή των Τιμουριδών, οι Μαυροπροβατάδες διατήρησαν ισχυρή τη λαβή τους επί των περιοχών που ήλεγχαν.
Ο ηγέτης των Μαυροπροβατάδων, Τζανάν σαχ, έκανε ειρήνη με τον Τιμουρίδη σάχη Ρουχ Μιρζά, η οποία όμως σύντομα διαλύθηκε. Όταν ο σάχης Ρουχ πέθανε το 1447, οι Μαυροπροβατάδες προσήρτησαν τμήματα του Ιράκ και την ανατολική ακτή της Αραβικής Χερσονήσου, ενώ οι Τιμουρίδες ήλεγχαν το δυτικό Ιράν.
Αν και ένα μεγάλο τμήμα της επικράτειας των Μαυροπροβατάδων κατακτήθηκε υπό την ηγεσία του, η βασιλεία του Τζανάν σαχ σημαδεύτηκε από τις εξεγέρσεις των γιων του και των ημιαυτόνομων κυβερνητών της Βαγδάτης, τους οποίους απώθησε το 1464. Το 1466, ο σάχης Τζανάν επιχείρησε να αποσπάσει το Ντιγιαρμπακίρ από τουςΑσπροπροβατάδες, επιχείρηση που κατέληξε σε καταστροφική αποτυχία, το θάνατο του Τζανάν σαχ και την κατάρρευση της εξουσίας των Μαυροπροβατάδων στη Μέση Ανατολή.
Έως το 1468, οι Ασπροπροβατάδες, όντες στη μέγιστη ακμή τους υπό την ηγεσία του Ουζούν Χασσάν (1452–1478), είχαν νικήσει τους Μαυροπροβατάδες και κατακτήσει το ΙράκΑζερμπαϊτζάν και δυτικό Ιράν.[6]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Άλμα πάνω Quiring-Zoche, R.. «AQ QOYUNLŪ»Encyclopedia Iranica. Ανακτήθηκε στις 2009-10-29.
    The argument that there was a clear-cut contrast between the Sunnism of the Āq Qoyunlū and the Shiʿism of the Qara Qoyunlū and the Ṣafawīya rests mainly on later Safavid sources and must be considered doubtful.
  2. Άλμα πάνω Elgood, Robert (1995). Firearms of the Islamic World: in the Tared Rajab Museum, KuwaitLondonI.B. Tauris. σελ. 114ISBN 1-85043-963-XOCLC 33841842.
  3. Άλμα πάνω Armenia from the fall of the Cilician Kingdom(1375) to the force emigration under Shah Abbas, Dickran KouymjianThe Armenian People from Ancient to Modern Times, Richard G. Hovannisian, (Palgrave Macmillan, 2004), 4.
  4. Άλμα πάνω Encyclopædia Britannica. "Kara Koyunlu". Online Edition, 2007
  5. Άλμα πάνω Patrick Clawson. Eternal Iran. Palgrave Macmillan. 2005 ISBN 1-4039-6276-6 p.23
  6. Άλμα πάνω Stearns, Peter N.; Leonard, William (2001). The Encyclopedia of World History. Houghton Muffin Books. σελ. 122. ISBN 0-395-65237-5.